Folësit thekson se bashkëshitja rrit vëllimin e prodhimit dhe fuqinë e negociimit me blerësin, pasi fermerët mbjellin me të njëjtën farë, ndajnë kostot e përpunimit të tokës dhe kujdesit për bimët, dhe më pas grumbullojnë, ambalazhojnë dhe shesin së bashku. Ai shpreh rezerva ndaj thirrjeve për bashkim në kooperativa — “Po na mbledhin në kooperativë këta socialistët” — por shton se vetë e kanë nxitur këtë punë prej kohësh.
Si ilustrim përdoret metafora se delet që ndahen nga tufa i hanë ujqërit, duke nënkuptuar rrezikun për ata që veprojnë të veçuar; ky argument i atribuhet Ulsiut dhe, sipas tij, u është paraqitur edhe dibranëve. Për të përballuar sfidat, është marrë vendim për mbështetje financiare dhe për aleancë me shtetin.
Në Dibër po krijohet një shoqëri me përgjegjësi të kufizuara (SHPB) që ndërtohet mes fermerëve dhe bashkisë, ku bashkia është aksionere. Theksohet qartë se prania e bashkisë si aksionere nuk synon marrjen e fitimeve. Projekti përgatit një markë të quajtur “Dibra Origin” për tregun europian; qëllimi është që marka të fillojë dhe të njihet në mënyrë që produktet të jenë konkurruese në BE.
Ai shpjegon se nëse nuk ndërmerret kjo rrugë bashkëpunimi dhe organizimi, do të lindë një përplasje e madhe kur të bëhen pjesë e Bashkimit Europian. Pa organizim kolektiv, nënvizon ai, prodhuesit mbeten të ndarë dhe nuk do ta dinë se ku ta shesin prodhimin e tyre në tregun e madh europian; për ta, ideja e daljes me çanta në rrugët e Brukselit përdoret si figurë për mungesën e kanaleve të shitjes dhe për pamundësinë për të konkurruar individualisht në BE.
Deklarata mbyllet me përsëritjen e domosdoshmërisë për organizim dhe bashkëpunim për të ndërtuar një markë dhe për t’u përgatitur për tregun evropian, duke shmangur rrezikun që sjell fragmentimi i ofertës së fermerëve gjatë procesit të integrimit.
