Koment nga Timoni.al
Ajo që po ndodh me ndërtimet e “Arlis” SHPK të Armand Lilos, nuk mund të fshihet më pas justifikimeve apo deklaratave boshe. Këtu nuk kemi të bëjmë me një incident të izoluar, por me një zinxhir ngjarjesh të rënda që tregojnë qartë një problem të thellë me standardet dhe sigurinë. Te “Farmacia 10” një kompleks i tërë përfshihet nga flakët, zjarri përhapet me shpejtësi në fasadë, digjen shkallë të tëra, mbi 30 apartamente preken, njerëz bllokohen në tym dhe nxirren nga ballkonet në panik – kjo është tablo katastrofike për çdo qytet normal. Dhe më e rëndë akoma: nuk është hera e parë. I njëjti kompleks është përfshirë nga zjarri edhe në 2021 gjatë ndërtimit.
Pra pyetja është e thjeshtë dhe therëse: si ka mundësi që këto gjëra ndodhin pikërisht te ndërtimet e kësaj kompanie? Pse përsëriten problemet gjithmonë në të njëjtin emër? Nuk mund të jetë rastësi që një herë digjet objekti në ndërtim, pastaj digjet sërish kur është në përdorim, dhe ndërkohë kemi edhe incidente si rrëzimi i skelave në mes të Tiranës që plagosin qytetarë të pafajshëm. Kjo nuk është më statistikë, është model.
Në janar 2024 ndodh një tjetër ngjarje e rëndë: rrëzimi i një skele hekuri nga një pallat në ndërtim i “Arlis Ndërtim” plagos qytetarë në mes të Tiranës. Mes tyre ishte Imelda Shkëmbi, bashkëshortja e trajnerit Bledi Shkëmbi, e cila u dëmtua teksa kalonte në trotuar. Ajo iu drejtua Gjykatës së Tiranës me kërkesë padi për dëmshpërblim, ndërsa çështja u shqyrtua nga gjyqtarja Ina Hoxhaj. Policia arrestoi për “shkelje të rregullave të mbrojtjes në punë” punëtorin Elton Osmanllari, sipërmarrësin Erjon Kanto dhe inxhinierin Zef Kalaj, duke konfirmuar qartë se rregullat e sigurisë nuk ishin zbatuar. Pra nuk kemi thjesht një aksident, por një rast të dokumentuar neglizhence.
Dhe sot, ngjarja më e fundit dhe më alarmante: kompleksi te “Farmacia 10” në Tiranë, i ndërtuar po nga “Arlis” SHPK, përfshihet nga një zjarr i fuqishëm. Flakët përhapen me shpejtësi në fasadë, digjen shkallët 3, 7 dhe 10, mbi 30 apartamente preken, dhjetëra familje rrezikohen dhe banorët nxirren nga ballkonet mes tymit. Një skenë paniku që tregon qartë se këtu nuk flasim për standard sigurie, por për rrezik real jete. Dhe ironia tragjike është se i njëjti kompleks ishte djegur edhe më parë gjatë ndërtimit.
Pra kronologjia është e qartë dhe e frikshme: zjarr në 2021, skela që bien dhe plagosin qytetarë në 2024 me emra konkretë dhe përgjegjësi të konstatuara, dhe sot një tjetër zjarr që rrezikon jetën e dhjetëra familjeve. Sa prova duhen që të kuptohet se këtu kemi një model të përsëritur dhe jo rastësi?
Ndërkohë, këto ndërtime shiten me çmime deri në 2000 euro metri katror, ndërsa flitet për kosto shumë më të ulëta ndërtimi. Kjo vetëm sa shton dyshimet se kursimet bëhen aty ku nuk duhet: te cilësia dhe te siguria. Sepse një fasadë që digjet me shpejtësi dhe një kantier ku bien skela mbi kalimtarët nuk janë standard – janë dështim i hapur.
Dhe pyetja që kërkon përgjigje është e drejtpërdrejtë: kush e mbron Armand Lilon dhe “Arlis Ndërtim”? Si është e mundur që pas gjithë këtyre ngjarjeve me emra, data dhe pasoja konkrete, nuk ka përgjegjësi reale? Ku janë institucionet që duhet të mbrojnë qytetarët?
Sepse këtu nuk flasim më për biznes, por për jetë njerëzish. Dhe kur një emër lidhet vazhdimisht me zjarr, neglizhencë dhe rrezik, heshtja nuk është më opsion – është bashkëfajësi.
Dhe ndërkohë qytetarëve u shiten apartamente me çmime marramendëse, deri në 2000 euro metri katror, ndërsa flitet hapur për kosto shumë më të ulëta ndërtimi. Çfarë do të thotë kjo? Që kursimet bëhen pikërisht aty ku nuk duhet – te cilësia, te materialet, te siguria. Sepse një fasadë që merr flakë si letër nuk është standard, është rrezik. Një skelë që bie mbi kalimtarët nuk është aksident, është neglizhencë. Një pallat që përsërit zjarret nuk është fat i keq, është alarm që dikush po ndërton pa përgjegjësi.
Dhe këtu lind pyetja më e rëndë nga të gjitha: kush e mbron këtë kompani? Si ka mundësi që pas gjithë këtyre ngjarjeve, gjithçka vazhdon njësoj sikur nuk ka ndodhur asgjë? Ku janë institucionet që duhet të kontrollojnë standardet? Ku janë inspektimet, ndëshkimet, përgjegjësitë? Apo mjafton të shesësh shtrenjtë dhe të kesh lidhje, që gjithçka të kalojë pa pasoja?
Sepse këtu nuk flasim më për biznes të zakonshëm, por për jetë njerëzish. Janë familje që jetojnë në këto pallate, janë fëmijë, të moshuar, njerëz që paguajnë kursimet e jetës për një shtëpi dhe përfundojnë duke u përballur me flakë, tym dhe rrezik real. Kjo është e papranueshme dhe skandaloze.
Nëse këto raste nuk mjaftojnë për të ngritur një hetim serioz dhe për të vendosur përgjegjësi konkrete, atëherë kemi një problem shumë më të madh se një kompani e vetme. Kemi një sistem që po dështon të mbrojë qytetarët. Dhe kur sistemi dështon, pasojat i paguajnë njerëzit e thjeshtë me jetën e tyre.
