Personat me aftësi të kufizuara përballen me mungesë të aksesit fizik dhe transportin e përshtatshëm, duke qëndruar prej vitesh në kërkim të rampave që do t’u ofronin lëvizje të pavarur. Ata denoncojnë se barrierat në hapësirat publike dhe shërbimet e transportit i izolojnë nga pjesëmarrja në jetën shoqërore: “Ndaj na shikoni kaq pak në rrugë, sepse shoqëria na ka izoluar me barrierat e saj”, shprehet një prej tyre.
Për shumë prej tyre pamundësia për të përdorur mjetet e transportit është e lidhur ngushtë me privimin nga aktivitetet e përditshme: një person shpjegon se “Nuk ngjitem dot në autobus, flotat e taksive nuk kanë mjete të posaçme për ne. Po kështu, një i huaj që vjen në aeroport nuk vjen dot në Tiranë. Por edhe nëse dua të shkoj me pushime në Vlorë”, duke treguar si mungesa e aksesit në transport kufizon jo vetëm lëvizjen urbane, por edhe udhëtimet dhe pritshmëritë turistike apo vizitat nga të huajt.
Në nivel vendor, situata ndryshon mes qyteteve: në Tiranë është “disi më ndryshe”, por në qytetet e tjera rampat mungojnë plotësisht. Problemet përfshijnë trotuare të ngushta që e bëjnë të pamundur kalimin e sigurt dhe mungesën e aksesit në institucione publike. përjashtim bëjnë disa objekte të reja: shkollat e reja të ndërtuara dhe disa qendra shëndetësore që kanë vendosur rampa, të cilat lehtësojnë qasjen për pjesën e vogël të infrastrukturës së sapo ndërtuar.
Çështjet e të drejtave dhe përjashtimit u diskutuan në një tryezë me temë përjashtimi në pjesëmarrje, me fokus të drejtat e pasagjerëve me aftësi të kufizuara në transport. Në takim u trajtuan problemet e aksesit dhe përvojat e individëve që përballen me pengesa të përditshme për të lëvizur dhe për t’u shërbyer nga transporti publik dhe shërbimet publike. Top Channel.
