Olena, një vajzë ukrainase e bukur dhe inteligjente, është prej dy vjetësh e dashuruar me Felix, një arkitekt të pasur gjerman. Ajo ishte e tronditur sepse ai nuk i kishte bërë asnjë dhuratë gjatë gjithë marrëdhënies dhe ata ndanin faturat kur drekonin apo pinin kafe. Një mik i saj, pas kësaj skene loti, e fton ta mendojë një ndryshim jete dhe i përshkruan Shqipërinë dhe tipologjinë e grave shqiptare.
Autori pohon se gratë shqiptare janë ndër më të bukurat dhe inteligjentet, përmend figura si Nënë Tereza, Dua Lipa dhe artistë të tjerë. Kujton se 36 vjet më parë gratë jetonin me më pak lukse dhe punonin fort; familja ishte më e fortë dhe tradhtia ndëshkohej edhe nëpër forma publike. Me kalimin e viteve dhe tranzicionin, sipas tij, familja u shkatërrua dhe ndryshoi shumë mënyra e jetesës.
Në vijim, përshkruhet një larmi sjelljesh të grave dhe vajzave shqiptare të sotme: të shumta punojnë me ndershmëri dhe janë profesionale, por ka edhe shumë gra që kanë sjellje të ndryshme sociale dhe konsumuese. Autori liston modele të ndryshme: ato që jetojnë sipas telenovelave turke, ato që jetojnë për Instagramin dhe ëndërrojnë partnerë sportistë, ato që preferojnë burra të martuar për përfitime materiale, vajza që frekuentojnë klube dhe përdorin drogë, udhëtime të bëra vetëm për foto, dyfytyrësi që tradhtojnë me të huaj, dhe sjellje të ulëta ose materialiste në ambiente publike. Përmenden gjithashtu gra që i përkushtohen pamjes markate në punë ndërkohë që përballen me vështirësi ekonomike në shtëpi.
Autori argumenton se degradoi përgjegjësia për të qenë nënë dhe se shumë gra shohin burrin si burim parash; në zona të pasura, ai vë në dukje praninë e punonjëseve filipineze si kujdestare dhe masazhistë. Ai shton se shumë familje rrisin një brez me trauma dhe se gjuhët dhe traditat po humbasin shpejt. Nga një anekdotë për pesë vajza që kanë bërë kirurgji estetike, autori kthen humor dhe i jep kurajo Olenës, e cila vuan nga humbjet e luftës dhe zhgënjimi në marrëdhënie. Përfundimisht këshillon Olenën të vazhdojë dashurinë me dinjitet; mes mbylljes ai shpreh se nuk ekziston personi perfekt dhe se qëllimet, pasionet dhe dashuria ndryshojnë jetën, duke preferuar shpirtin të plotë mbi lukstin.
