Euforia e fitores historike të Listës Studentore në zgjedhjet e përgjithshme në Serbi po zëvendësohet ngadalë nga pyetja se kush do të udhëheqë qeverinë e re. Lista Studentore, që u shndërrua nga një lëvizje protestash masive në një forcë politike që arriti të largojë Aleksandar Vuçiçin nga pushteti, deri tani nuk ka propozuar asnjë kandidat për kryeministër. Ekspertët vërejnë se ky qëndrim reflekton strukturën organike të lëvizjes, e cila e dallon veten nga establishmenti politik, që sipas saj krijoi një mjedis ku lulëzoi korrupsioni.
Kandidati më i përfolur për postin e kryeministrit është Ilija Srdanoviç, kryesuesi i listës. Srdanoviç, 56 vjeç, mjek kardiolog dhe profesor universitar nga Novi Sadi, u bë i njohur gjatë fushatës si një mbështetës i zëshëm i studentëve. Ai u përfshi pa hezitim në protestat pas tragjedisë së shembjes së strehës së stacionit hekurudhor. Në fjalët e tij të citueshme nga fushata: “Serbia nuk është gati për ndryshim; ajo tashmë ka ndryshuar” dhe “Serbia po fiton, sepse studentët po fitojnë.”
Lista Studentore deklaron se nuk ka një udhëheqës të vetëm dhe se për secilin post ekzistojnë disa kandidatë të mundshëm, duke theksuar modelin kolektiv të drejtimit të saj. Ky model, siç pasqyrohet edhe në mospropozimin e menjëhershëm të një kandidati për kryeministër, shfaq sfidën e brendshme të institucioneve të reja politike që lindin nga lëvizjet qytetare.
Triumfi elektoral shënon kalimin e lëvizjes nga protesta në përfaqësim politik. Ky kalim sjell sfida konkrete: përkthimin e rezultatit zgjedhor në formimin e një qeverie funksionale dhe përcaktimin e drejtimit të ardhshëm të vendit. Pyetjet rreth liderëve të ardhshëm të qeverisë dhe dinamikave të brendshme të Listës Studentore mbeten thelbësore për mënyrën se si do të konkretizohet kjo fitore dhe çfarë do të nënkuptojë për politikën dhe administrimin në Serbi.
