Historia e sulmuesit meksikan Raúl Jiménez përshkruhet si një rrëfim mbijetese dhe triumfi. Më 29 nëntor 2020, në “Emirates Stadium” gjatë ndeshjes Arsenal–Wolverhampton, ai u përplas në ajër me mbrojtësin David Luiz gjatë një goditjeje këndi dhe ra pa ndjenja. Loja u ndërpre për rreth 10 minuta dhe futbollisti u transportua urgjent në spitalin “St Mary’s” në Londër, ku iu nënshtrua një operacioni të menjëhershëm për të ndaluar një hemorragji cerebrale dhe për të trajtuar një frakturë të rëndë të kafkës. Kirurgjia shpëtoi jetën e tij dhe mjekët e cilësuan rikthimin e tij në fushë si një “mrekulli të vërtetë”.
Rikuperimi ishte i gjatë dhe i pasigurt. Për muaj të tërë futbolli nuk ishte prioritet; kalimi nga lëvizjet bazë te stërvitja e plotë përshkruhet nga mjekët si një hap titanik dhe ai u ndalua rreptësisht të godiste topin me kokë apo të merrte pjesë në duele ajrore për një periudhë kohe. Pas më shumë se gjashtë muajsh përpjekjesh dhe sakrifice, Jiménez u rithirr në skuadër. Për të mbrojtur vendin e plagosur ai filloi të mbante një fashë mbrojtëse në kokë, e cila u bë simbol i rikthimit dhe i qëndrueshmërisë së tij.
Fiks 2019 ditë pas incidentit, më 11 qershor 2026, Jiménez u aktivizua si titullar në ndeshjen hapëse të Meksikës në Kampionatin Botëror, në stadiumin “Azteca”. Para mijëra tifozësh, ai shënoi me kokë golin vendimtar në fitoren 2-0 kundër Afrikës së Jugut — pikërisht me atë pjesë të trupit që në të kaluarën kishte pësuar dëmtimin serioz. Ky ishte goli i tij i parë në një Kampionat Botëror, të cilin e dedikoi me lot babait të tij të ndjerë. Para turneut, trajneri Javier Aguirre kishte deklaruar: “Raúl ma ka thënë të qartë, ky do të jetë Botërori i tij.” Artikulli përfundon duke vënë në pah se Jiménez jo vetëm mbijetoi, por u rikthye për të performuar sërish në skenën më të madhe të futbollit.
