Edhe pse Italia festoi triumfin në Botëror të vitit 2006 me Fabio Cannavaron që ngriti Kupën e Botës në Berlin, skandali “Calciopoli” vazhdoi të hidhte hijen më të madhe mbi futbollin italian. Në qendër të skandalit ishin akuzat ndaj Drejtorit të Përgjithshëm të Juventusit, Luciano Moggi, i cili dyshohej se kishte ndërtuar një sistem pushteti për të manipuluar arbitrimin në favor të Juventusit dhe, sipas hetimeve, në bashkëpunim me figura të tjera të sistemit të arbitrave, si Bergamo dhe Pairetto. Për të shmangur përgjimet telefonike, u përmend përdorimi i kartave telefonike të huaja.
Si pasojë e hetimeve dhe skandalit u morën masa të ashpra: Moggi dhe drejtuesi ekzekutiv i Juventusit, Antonio Giraudo, morën pezullim të përjetshëm nga aktiviteti futbollistik; Juventus u dërgua në Serie B; klubet e tjera si Lazio, Milan, Reggina dhe Fiorentina u penalizuan; dhe u shënua një zhvendosje e thellë në drejtimin e futbollit italian, me eliminimin e një klase drejtuesish. Ky tërmet sportiv solli ndryshime në klasifikime dhe ripërpilime që përcaktuan fatin e disa klubeve.
Sot, dekada pas atyre ngjarjeve, skena arbitrare duket përsëri e rënduar nga akuza e baltosjes, ndërsa premtimet për një rigjenerim të thellë të sistemit nuk duket se janë realizuar plotësisht. Edhe teknologjia, e cila ishte prezantuar si mjet për të hequr dyshimet dhe për të garantuar drejtësi sportive, përmendet si diçka që mund të jetë e manipullueshme, duke rritur shqetësimet mbi integritetin e ndeshjeve.
Në skeën sportive të vendit shtohet edhe zhgënjimi i përfaqësueses kombëtare, e cila për herë të tretë radhazi dështoi të kualifikohet për në Botëror, një rezultat që përshkruhet si një tjetër faktor që çon futbollin italian drejt kaosit. Në verë priten zgjedhjet për presidentin e ri të Federatës Italiane të Futbollit, një moment vendimtar për të përcaktuar rrugën e mëtejshme të sportit në vend.
