Fshati Topojan në Bashkinë e Kukësit ilustron zbrazjen e zonave malore për shkak të emigracionit. Në fillim të viteve ’90 fshati kishte rreth 370 shtëpi, ndërsa sot më pak se 70 vijojnë të jenë të banuara. Shumica e largimeve i përkasin të rinjve, të cilët gjatë viteve kanë zgjedhur të emigrojnë jashtë ose të shkojnë në qytetet e mëdha në kërkim të mundësive më të mira për jetesë. Një numër i madh shtëpish që sot duken të mbyllura dikur strehojnë familje të tëra.
Tradita e zonës është në blegtori dhe bujqësi, por mungesa e krahut të punës ndikohet çdo vit e më shumë. Banorët që kanë mbetur kultivojnë kryesisht pataten, fasulen dhe thekrën. Sidoqoftë, terreni i pjerrët bën të vështirë përdorimin e mjeteve bujqësore, ndaj puna vazhdon kryesisht me krah, duke kufizuar potencialin për rritje dhe përpunim më efikas të prodhimeve.
Rrugicat dhe hapësirat publike që dikur gumëzhinin nga lëvizja dhe zërat e fëmijëve tani janë rralluar dhe nën pushtetin e bimësisë dhe shkurreve. Natyrë e braktisur po rimerr hapësirat, duke fshirë gjurmët e jetës së dikurshme dhe duke ndryshuar pamjen e fshatit malor. Ky proces pasqyron një ndryshim thelbësor në ritmin dhe strukturën demografike të komunitetit.
Banorët e mbetur vërejnë se, pa më shumë mbështetje për bujqësinë dhe blegtorinë dhe pa krijim të mundësive për të rinjtë, largimi i popullsisë do të vazhdojë. Ata paralajmërojnë se në mungesë të masave mbështetëse, fshatra si Topojani rrezikojnë të mbeten vetëm në kujtesën e atyre që ende jetojnë aty. Këto vërejtje nënvijnë nevojën e zgjidhjeve që adresojnë së bashku aspektet ekonomike, infrastrukturore dhe sociale, sipas banorëve.
Top Channel
