Uji është jetë për tokën, por në parcelat e Nangëve prodhimi është shkrumbuar. Në vend që të ishte në arë të vadiste misrin, Isak Gashi sot ka marrë draprin për ta prerë. Si Isaku janë dhjetëra fermerë të tjerë; disa po përpiqen të shpëtojnë çfarë mundin, ndërsa të tjerë nuk i mbollën fare tokat.
Kanali vaditës i Rexhepajve funksionon me kapacitet të reduktuar dhe uji nuk mjafton për të gjitha parcelat. Si pasojë, toka që dikur ishte e punueshme po përdoret shumë më pak se më parë. Fusha e Shtiqnit dhe e Nangëve ka rreth 820 hektarë tokë, por sot shfrytëzohet më pak se një e dhjeta, sipas përshkrimit të situatës në terren.
Fermerët përballen me vështirësi direkte: një pjesë e tyre përpiqen të ruajnë të mbjellat ekzistuese dhe të minimizojnë humbjet, ndërsa të tjerët kanë hequr dorë nga mbjellja për sezonin. Mungesa e ujit për vaditje po sjell ndryshime praktike në mënyrën se si përdoren parcelat bujqësore dhe po detyron fermerët që të ndërmarrin veprime të jashtëzakonshme krahasuar me punët e zakonshme gjatë sezonit.
Në këtë situatë, aktiviteti bujqësor në zonat përreth Shtiqnit dhe Nangëve është i reduktuar dukshëm; sipërfaqe të mëdha tokash që zakonisht do të mbilleshin mbeten të papërdorura ose të shfrytëzuara vetëm pjesërisht, ndërsa fermerët që tentojnë të ruajnë sadopak prodhim kërkojnë mënyra për të përballuar mungesën e ujit. Problemet përqendrohen te kufizimi i kapacitetit të kanaleve vaditëse dhe pamundësia e furnizimit të mjaftueshëm të ujit për të mbuluar nevojat e të gjitha parcelave.
Lajmi për gjendjen e parcelave dhe situatën e fermerëve u raportua nga Top Channel.
