Me Gimenez në dalje, Ruben Amorim ka mundësi të kufizuara në repartin sulmues dhe në merkato nuk parashikohet asnjë afrim. Situata lëvizëse e “Bebote” Gimenez, e cila duket drejt largimit për në Porto megjithëse pista është ftohur disi, e lë skuadrën me një hapësirë të ngushtë në qendër të sulmit.
Gonçalo Ramos mbetet, pra, emri kryesor në rol të qendërsulmuesit. Ai, së bashku me Francesco Camarda-n, përbën grupin e vetëm të qendërsulmuesve në dispozicion të skuadrës. Camarda përmendet si i gatshëm për t’u hedhur mes të rriturve, një zhvillim që krahasohet me integrimin e Cisse, por theksohet se ai mbetet ende i papjekur për të marrë mbi supe Milanin në rast mungese të ish-lojtarit të PSG-së.
Me tre kompeticione për t’u luajtur, dilema për trajnerin është e qartë: si do t’ia dalë Ruben Amorim të menaxhojë ngarkesën pa një qendërsulmues të qartë shtesë. Në teori, një alternativë do të mund të kishte qenë Rafa Leao në rolin e qendërsulmuesit. Megjithatë, klubi shpreson ta shesë Leao-n, dhe paraqitjet e tij të vitit të kaluar në këtë pozicion — një rol që ai mes të tjerash nuk e preferon — janë përshkruar si të gjithçka përveç bindëse.
Një zgjidhje taktike e përmendur është përdorimi i një “nëntëshi fals”, me zgjedhje të përkohshme mes Loftus-Cheek dhe Pulisic për të mbushur boshllëkun. Por të gjitha këto alternativa vlerësohen si zgjidhje emergjence, jo idealja strategjike për sezonin që vjen. Klubi dhe trajneri duket se shpresojnë të mos përballen me nevojën për t’u mbështetur në këto opsione emergjente, duke lënë të hapur pyetjen se si do të garantohet thellësia dhe stabiliteti i repartit sulmues gjatë garave të shumta sezonale.
