Kryeministrja italiane Giorgia Meloni kritikoi vendimin e presidentit amerikan Donald Trump lidhur me naftën ruse, duke paralajmëruar se ai mund t’i sigurojë Moskës të ardhura shtesë për të financuar luftën në Ukrainë. Ajo vlerësoi se përfitimet e mundshme janë të pasigurta, ndërsa rreziqet janë të qarta, duke paralajmëruar për legjitimizim të Rusisë ndërsa sulmet ndaj qyteteve ukrainase vijojnë. Sipas saj, lehtësimi i kufizimeve ndaj naftës ruse mund të dobësojë efektin e sanksioneve perëndimore.
Meloni tha se rritja e çmimeve të karburanteve lidhet kryesisht me luftën në Iran e jo me konfliktin në Ukrainë. Në fjalimin e saj u ndal edhe te shpenzimet për mbrojtjen dhe sigurinë, duke kundërshtuar pretendimet se rritja e tyre do të dëmtojë shërbimet publike si shëndetësia dhe arsimi. Ajo argumentoi se fleksibiliteti në financimin e mbrojtjes mund të krijojë burime shtesë përtej kufizimeve buxhetore evropiane dhe akuzoi ata që i paraqesin rritjet ushtarake si dëmtim të shërbimeve thelbësore se po gënjejnë. Kryeministrja kujtoi gjithashtu se qeveritë e mëparshme kishin miratuar rritje të konsiderueshme të shpenzimeve ushtarake, përfshirë gjatë pandemisë COVID-19.
Për luftën në Ukrainë, Meloni tha se zhvillimet në terren nuk i përputhen propagandës së Kremlinit: sipas saj, Rusia ka fituar pak territor që nga fillimi i vitit dhe në shtator ka humbur pjesë të fitimeve të mëparshme, rezultat që ia atribuoi rezistencës ukrainase dhe mbështetjes perëndimore. Ajo theksoi se kjo mbështetje mbetet instrument i rëndësishëm për të çuar Moskën drejt negociatave serioze dhe kërkoi që Bashkimi Evropian të mos mbetet spektator, por 27 shtetet të emërojnë një figurë autoritare me mandat të përbashkët për t’i përfaqësuar në tryezën e negociatave. Përmendi gjithashtu formatin E3 (Francë, Gjermani, Britani e Madhe) dhe nevojën për mandat të qartë në përpjekjet diplomatike.
Në lidhje me Lindjen e Mesme, Meloni përmendi zhvillimet në Iran, Gjirin Persik dhe marrëdhëniet Izrael-Libani, duke shprehur mbështetje për një paqe të qëndrueshme dhe gatishmërinë e Romës për të ndërmjetësuar. Ajo propozoi një nismë franko-italiane pas përfundimit të UNIFIL për të ndihmuar Forcat e Armatosura Libaneze të rivendosin kontrollin dhe kërkoi forcimin e misionit detar evropian Aspides për të garantuar lirinë e lundrimit në Ngushticën e Hormuzit dhe Bab el-Mandeb.
Në prag të diskutimeve për buxhetin e ardhshëm evropian, Meloni deklaroi se Italia nuk do të nënshkruajë një marrëveshje vetëm për të respektuar një afat; përmbajtja dhe përfitimet konkrete për shtetet anëtare duhet të jenë vendimtare. Ajo shprehu rezerva për burimet e reja të të ardhurave të propozuara nga Komisioni Evropian, kundërshtoi taksat e reja dhe propozuar një shlyerje më graduale të borxhit të programit “BE-ja e Gjeneratës së Ardhshme” për të mos penguar investimet strategjike.
