Kryeministri i ndërhyri qytetarit duke i thënë se dëshironte të fliste dhe ta dëgjonte, pasi kishte dëgjuar shumë të tjerë që flasin në emër të qytetarëve, por nuk e kishte dëgjuar vetë personin përballë. Qytetari i përgjigjet se çështja e tyre është ende në gjykim dhe se pronësia duhet vendosur nga gjykata; ai thotë se i është bërë padrejtësi, se babai i luftoi deri sa vdiq dhe i la plagë, dhe shpreh se u ndje i prekur nga disa deklarata të kryeministrit, veçanërisht nga shprehja se toka është “e trashëguar dem baba dem”.
Rama i përgjigjet se kjo nuk është e vërtetë dhe thekson rëndësinë e fjalëve, duke thënë se është shumë i kujdesshëm me to. Ai sqaron se ka thënë se prona është “e kthyer dem baba dem” dhe se kthimi ka ndodhur shumë vite më parë, jo në këtë periudhë qeveritare. Pranon se mund të ketë kthime të gabuara dhe të padrejta, por nënvizon se këto nuk vendosen nga qeveria, as nga ai, as nga hipoteka apo ndonjë agjenci, as nga noterët — vendimin e merr vetëm gjykata. Ai ofron ndjesë nëse qytetari u ndje i lënduar, duke vënë në dukje se ndoshta nuk është kuptuar mirë dhe që ai nuk përfaqëson pronarët.
Kryeministri saktëson gjithashtu se nuk ka takuar kurrë asnjë nga pronarët e përmendur dhe nuk di për marrëveshjet që kanë pronarët me investitorët. Duke iu referuar rasteve të Sazanit dhe Zvërnecit, ai thotë se për Sazanin çështja e marrëveshjes është e qeverisë shqiptare, ndërsa “pjesa përballë Sazanit” është çështje private e pronarëve. Sipas tij, pronarët privatë merren vesh në mënyrë private dhe vendimi nëse Shqipëria shitet privatisht apo jo e marrin pronarët, jo qeveritë apo protestuesit. Për pjesën tjetër, Rama thekson se situata vazhdoi siç ka vijuar.
