Arbjan Mazniku, një nga hartuesit e ligjit të Reformës Territoriale dhe bashkëkryetar i Komisionit për këtë nismë, po jepte sqarime dhe përgjigje ndaj pyetjeve të deputetëve në Parlament. Ai theksoi se synimi i bashkimeve është forcimi i shërbimeve për qytetarët në nivel lokal, duke vënë në dukje se njerëzit jetojnë në shtëpitë, lagjet dhe fshatrat e tyre dhe kërkojnë shërbime konkrete si rrugë, ujë, kanale kulluese, ndriçim, çerdhe, kopshte dhe transport publik. Mazniku ripërsëriti se bashkimi i bashkive synon të përmirësojë ofrimin e këtyre shërbimeve dhe jo të “zhdukë” territorin apo banorët nga harta.
Ai vlerësoi reformën territoriale të vitit 2014 si sukses, duke u mbështetur në gjetjet nga dëgjimet dhe diskutimet ku, sipas tij, asnjë përfaqësues i PD-së nuk kërkoi rikthimin e komunave. Mazniku shtoi se as propozimi për 100 bashki, as situacioni paraprak, nuk tregonte se sistemi i mëparshëm ishte i mirë. Rezultatet e reformës 2014, tha ai, treguan se bashkitë u forcuan: rriten të ardhurat, u ulën borxhet dhe u rrit fuqia investuese. Megjithatë, këto përparime nuk mjaftojnë për aspiratën e Partisë Socialiste lidhur me mënyrën si duhet t’u shërbehet qytetarëve në territor, dhe kjo është arsyetimi pse duhet të ecet përpara me reformën e propozuar.
Mazniku solli edhe të dhëna për punën e Komisionit: mbledhja e parë u mbajt pas 112 ditësh, çka sipas tij konsumoi 41% të kohës së mandatit të komisionit. Pas këtij vonese, komisioni zhvilloi një seri veprimesh duke shkuar në 23 qarqe dhe duke thirrur të gjithë kryetarët e bashkive. U krijua një grup ekspertësh i përbashkët për elementet teknike, por më 15 korrik nuk u arrit dakordësi për prezantimin e gjetjeve.
Ai përshkroi situatën si një zgjedhje midis ngecjes së reformës dhe vazhdimit të punës ndaj dëgjimeve dhe problemeve të përditshme të qytetarëve. Mazniku përfundoi duke ftuar fillimin e punës së përbashkët për kompetencat, financat dhe analizimin e çështjeve të ngritura.
