Në orët e para të 31 gushtit, Teherani lëshoi raketa drejt objektivave në Jordanin ku ndodhen forca amerikane. Sipas njoftimeve, sulmi iu drejtua zonës së Aqabas dhe bazës ajrore Muwaffaq Salti, ku janë të dislokuara edhe forca të ushtrisë amerikane. Një zyrtar amerikan konfirmoi për Fox News se pothuajse të gjitha raketat e lëshuara u interceptuan.
Autoritetet iraniane paraqitën sulmin si kundërpërgjigje ndaj një goditjeje amerikane më parë në ishullin Larak, ku forcat amerikane kishin goditur dy sisteme raketash të Iranit. Komanda Qendrore e SHBA-së deklaroi se operacioni në Larak nuk përbënte një “akt agresioni”, por ishte ndërmarrë kundër njësive të minimit detar të Gardës Revolucionare Islamike, të cilat sipas Uashingtonit përbënin një kërcënim të menjëhershëm në ngushticën e Hormuzit. Pas kësaj serie veprimesh, tensionet janë rritur edhe në Gjirin Persik.
Ngjarjet e 31 gushtit ndodhën pas disa javësh pushim të konsiderueshëm ushtarak, duke shënuar rifillimin e përplasjes së drejtpërdrejtë midis Shteteve të Bashkuara dhe Iranit, që tashmë ka hyrë në muajin e shtatë të konfliktit. Vetëm disa orë pas sulmeve dhe kundërgoditjeve, Garda Revolucionare iraniane njoftoi se një supercisternë nafte kishte marrë flakë, pasi sipas saj kishte shkelur rregullat dhe ishte përplasur me dy mina detare. Ngushtica e Hormuzit përmendet si një nga pikat më të ndjeshme të konfliktit për shkak të rëndësisë së saj për transportin ndërkombëtar të naftës.
Përveç zhvillimeve në det dhe hapësirë ajrore, tensionet u shtrinë edhe më tej në rajon: Garda Revolucionare iraniane pretendoi se kishte kryer një sulm ndaj Emirateve të Bashkuara Arabe, por ky pretendim u mohua nga ministri i Mbrojtjes i Emirateve. Konfiksimet e veprimeve të ndërmarra nga palët dhe njoftimet e ndryshme zyrtare pasqyrojnë një situatë të sqaruar dhe të tensionuar ushtarakisht në Lindjen e Mesme, me theks të veçantë tek ngushtica e Hormuzit dhe zonat përreth Jordanisë.
