Goli që çoi Argjentinën në finalen e Botërorit ndaj Spanjës mban emrin e Lautaro Martinez. Sulmuesi i Interit shënoi për të fiksojë rezultatin 2-1 në sfidën me Anglinë, një moment që tërhoqi emocione të forta tek vetë futbollisti. Lautaro rrëfeu për La Repubblica se ishte “goli që ëndërroja që kur babai im më dhuroi këpucët e para të futbollit” dhe me ironi shtoi: “do të tentoj të mos qaj prapë, kam qarë mjaft.”
Pavarësisht se në këtë botëror nuk ka qenë gjithnjë titullar, ai ka menaxhuar frustrimin me profesionalizëm. Lautaro pranoi se “sigurisht që nuk jam i kënaqur sepse dua gjithnjë të luaj, kur jam te Interi nëse jam jashtë fushe zemërohem,” por theksoi nevojën për të dhënë gjithçka kur hyn në fushë: “11 lojtarë hyjnë nga fillimi dhe 5 më vonë dhe duhet vetëm të mendosh të japësh gjithçka.” Suksesi kolektiv, sipas tij, është udhëhequr nga sakrifica dhe ai përmendi se ka mësuar shumë duke vëzhguar Lionel Messin: “Si shembull kemi futbollistin më të mirë në botë… atë që të bën të kesh dëshirë të ulësh kokën, të vraposh, të punosh, të kesh modestinë, të sakrifikohesh.”
Goli kundër Anglisë erdhi pas një ndjenja paraprake; Lautaro tha: “E pashë në ëndërr, ju betohem.” Për të, ai përfaqëson edhe një rilindje personale pas viteve dyshimesh. Ai pranoi se ka kaluar periudha kur është lënë jashtë dhe se nuk ishin të shumtë ata që patën besim te ai, por shprehu bindjen se rruga e tij e çoi deri këtu. Pas këtij momenti, sulmuesi i Interit shikon të ardhmen me më shumë vetëdije.
Lautaro tha se i ka bërë vetes pyetje, por ndeshje të caktuara “çlirojnë mendjen dhe bëjnë që të të dalin llogaritë.” Ai përfundoi duke vënë në dukje dëshirën e çdo argjentinasi për të shënuar një gol të tillë: “Çdo argjentinas do të donte të shënonte atë gol dhe e shënova unë.” Top Channel.
