‘Më në fund erdhi momenti’ është fraza që përsëritet në intervistë, duke shfaqur pritjen për Botërorin dhe përpjekjet e Spanjës që nga përfundimi i Evropianit, sipas Yamal: “vijmë si kombëtarja që jemi, si kampionë të Evropës dhe do të bëjmë gjithçka”. I lindur në Rocafonda të Katalonjës, Lamine Yamal thotë se ëndërra e tij është fitorja e Botërorit dhe se e ka ëndërruar “me mijëra herë” në dhomën e tij. Ai konsideron Botërorin eventin më të madh dhe thotë se kërkesat e larta e stimulojnë dhe e rrisin nivelin.
Yamal po rikuperohet nga një dëmtim të pësuar në ndeshjen me Celta-n dhe rrëfeu frikën që kishte kur u dëmtua, duke u lutur që të mos ishte diçka serioze për shkak të afatit të Botërorit. Megjithëse është 18 vjeç, ai thotë se ndihet si veteran në fushë dhe se përjetimi i tij ka ndryshuar shumë që nga kohët kur luante në lagje: “Është sikur të kem 10 vjet që luaj, por janë vetëm 3”.
Karriera e Yamalit përmendet me arritjet e hershme: debutimi me Barcelonën në moshën 15 vjeç e 87 ditë; gol në El Clasico në 17 vjeç e 105 ditë; fitues i Golden Boy, Trofeut Kopa dhe Topit të Argjendtë; debutim me përfaqësuesen spanjolle në 16 vjeç e 57 ditë; dhe më i riu që ka shënuar dhe dhënë asist në një Evropian në 16 vjeç e 338 ditë, ku u shpall edhe futbollisti i ri më i mirë. Evropa ka ndryshuar perceptimin për të: nga premtim ai u shndërrua në një yll të futbollit botëror dhe është gjithnjë në qendër të vëmendjes mediatike.
Yamal thotë se famën e ndjen si të keqen e vetme të jetës së tij dhe do të paguante për anonimitet; kujton idhullin e tij Neymar dhe dëshirën e fëmijërisë për një foto me të. Për të, turneu në New Jersey më 19 korrik kërkon një qasje kolektive: “Luajmë kundër skuadrave shumë të mirë… nëse unë jam mirë dhe skuadra jo, nuk kemi gjë në vijë”. Ai përmend Rodrin, Oyarzabal, Pedrin, Cucurellan dhe portierët si pjesë të një kombëtareje shumë të fortë.
