Ruajtja e kostumit tradicional shqiptar përbën një sfidë të madhe për trashegiminë kulturore, veçanërisht në një treg që po mbushet me imitime që shpesh humbasin lidhjen me identitetin krahinor. Ndër artizanët që angazhohen për të mbajtur gjallë këtë traditë, spikat Lizeta Kotroci Hatika, një qëndistare nga Gjirokastra. Ajo promovon autenticitetin dhe vlerën e vërtetë të kostumeve popullore, duke shprehur shqetësimin për numrin në rritje të produkteve që nuk i përkasin të vërtetës kulturore.
Lizeta thekson se shpesh blerësit e kostumeve nuk janë të vetëdijshëm për rëndësinë dhe origjinën e atyre që po blejnë. Ajo pranon se shumë nga kostumet që janë në treg nuk përputhen me standardet e trashëgimisë kulturore. Për këtë arsye, ajo konsultohet shpesh me ekspertë të njohur si Stavri Cati dhe Afërdita Jonuzi, për të siguruar që puna e saj të mos dëmtojë pasurinë kulturore që ata përfaqësojnë.
Jugu i Shqipërisë përmban zona etnografike me tipare dhe elemente të veçanta të veshjes tradicionale. Çdo zonë ka kostumin e saj, i cili është ndërtuar mbi rregulla të qarta dhe të trashëguara ndër breza, duke e bërë të dallueshëm nga të tjerët. Humbja apo deformimi i këtyre traditave rrezikon të zbehtë jo vetëm identitetin e kostumit, por edhe trashëgiminë kulturore të një zone të tërë.
Prandaj, ruajtja e autenticitetit të kostumeve popullore është themelore, për të siguruar që çdo krahinë të vijojë të flasë përmes veshjes së saj, ashtu siç e ka bërë për shekuj me radhë. Ruajtja e çdo detaji përbën një angazhim të madh, por njëkohësisht një nevojë për të mbrojtur dhe promovuar pasurinë kulturore.
