Në fermën e Ylli Jangozit në fshatin Sukth Vendas të Krujës, puna vazhdon edhe pse temperaturat kanë arritur 41 gradë Celsius. Ylli thotë se viti 2026 nuk ka qenë i mirë për bujqësinë, pasi kostot e larta të prodhimit — përfshirë shtrenjtimin e naftës dhe të fuqisë punëtore — e kanë detyruar të përgjysmojë sipërfaqen e të mbjellave. “Vjet mbolla 180 ha, sot lamë diku te 80 ha misër silazh,” thotë ai.
Prodhimi i korrur nuk garanton gjithmonë fitim të mjaftueshëm. Sipas Jangozit, tregtia në bujqësi po ndryshon dhe shpesh nuk realizohen pagesa në para; në vend të tyre përdoren shkëmbime mall me mall. Ai tregon se i ka dhënë misër dhe ka marrë lopë: “Fermat dhe fuqia blerëse janë në rënie. Kemi probleme me likuiditetin, nuk marrim para, por punojmë me klering. Për shembull, unë i çoj silazhin, ai më jep lopë, mëshqerra dhe unë i shes pastaj për të larë borxhet. Ja, herën e kaluar mora 20 lopë dhe i shita lirë fare. S’kam çfarë të bëj.”
Ylli shpjegon se misri vendas po përballet me konkurrencën e atij të importit për shkak të çmimit dhe cilësisë, dhe thekson se prania e aflatoksinës gjatë këtij viti tregon një problem që lidhet me cilësinë. Fermeri apelon për ndihmë për të ruajtur tokën që punon dhe për të mbajtur aktivitetin bujqësor në jetë.
Ai jep edhe shembullin e çmimit që konsideron të tilla për mbijetesë: “Fermerit i shkon në vend silazhi 120 lekë të vjetra. Ky është çmim për mbijetesë. Shqiptarët duhet të blejnë misrin vendas. Nëse politika na harron, eja t’i japim një dorë njëri-tjetrit,” thotë Ylli Jangozi. Teksti evidenton probleme të likuiditetit, rënien e fuqisë blerëse dhe përdorimin e kleringut si mënyrë e përhapur e tregtisë në zonë, pa dhënë zgjidhje të qarta për tejkalimin e këtyre vështirësive.
