Historia e djeshme, një konflikt banal mes dy ndërtuesve, dhe analiza e hartës pronësore të zonës kanë nxjerrë vendimin për të mbyllur çështjen dhe për të dërguar një mesazh të qartë drejt atyre që zhvillojnë dhe menaxhojnë asete turistike. Sipas Ramës, aktorët e përfshirë në turizëm —nga investitorët te kamarierët— duhet të sillen si ambasadorë të turizmit shqiptar, duke respektuar misionin kombëtar që shkon përtej transformimit fizik të vendit dhe kërkon sjellje të mirë edhe ndaj njëri-tjetrit, shoqërisë dhe vizitorëve.
Ai thekson se banaliteti dhe brutaliteti, në forma të ndryshme, duhet të marrin përgjigje në përputhje me rëndësinë shoqërore të këtij misioni. Veprimet lënduese—dhuna ndaj tjetrit, sjellja agresive ndaj klientëve, papërgjegjshmëria ndaj hapësirës së përbashkët publike, akte arrogance dhe zhurma shurdhuese ndaj komunitetit—duhet të sanksionohen dhe autorët të bëhen shembull, si një vijë e kuqe e domosdoshme për Shqipërinë.
Për pasojë, është vendosur shpronësimi për interes publik i të gjithë zonës ku kishte ndodhur konflikti. Zona do të kthehet në një aset turistik dhe publik për të gjithë: një oaz natyror rreth pemës së ullirit, dhe një park i gjallë ku do të mbillen dhe ruhen varietete autoktone shqiptare dhe ato të Mesdheut. Në këtë hapësirë parashikohet gjithashtu ekspozimi i të gjitha vajrave të ullirit që prodhohen në Shqipëri.
Vendimi synon jo vetëm zgjidhjen e konflikti të përmendur, por edhe dërgimin e një mesazhi për mënyrën e zhvillimit dhe menaxhimit të aseteve turistike, duke kërkuar përgjegjshmëri dhe sjellje që mbrojnë interesin publik dhe cilësinë e ambientit turistik. Këto pika dhe plani i shndërrimit të zonës u shpalosën në deklaratën e Rama-s.
