Një nxënëse që mbijetoi sulmit të armatosur në një shkollë në periferi të Bangkokut ka rrëfyer momentet kur pa mësuesen e saj të qëllohej përpara syve. E nxënëse e klasës së tetë tha për BBC News se qëndronte përpara mësueses kur autori u shfaq dhe e qëlloi, ndërsa mësuesja sapo po i fliste. Pas të shtënave, ajo nuk mund të shihte pothuajse asgjë për shkak të pluhurit që mbuloi ambientin dhe e përshkroi skenën si një “re pluhuri”.
Sipas rrëfimit, autori u lëvizte nga një klasë në tjetrën ndërsa gjuante. Tavolina e nxënëses ishte shumë afër mësueses, dhe për t’u shpëtuar, ajo u detyrua t’u bashkohej shokëve duke u ngjitur mbi gardhin e shkollës për t’u arratisur. E tronditur nga përjetimi, nxënësja priti jashtë shkollës së bashku me nënën e saj. Nënës i kujtohet se fjalët e para që i tha vajza pas shpëtimit ishin: “Mendova se nuk do të të shihja më kurrë.”
Rrëfimi i nxënëses trajtohet si një nga dëshmitë më të forta të ngjarjes së përgjakshme që tronditi Tajlandën. Në të raportohet se sulmi në shkollë ndodhi pasi autori kishte vrarë më parë gjyshërit e tij, dhe më pas hapi zjarr brenda institucionit arsimor. Pavarësisht se tregimi përqendrohet në përjetimet e subjektit të mbijetuar dhe reagimin e familjes së saj, ai pasqyron aspekte konkrete të incidentit: praninë e autorit në sallat e mësimit, afërsinë e nxënësve dhe mësuesve gjatë momentit të sulmit, dhe mënyrën e arratisjes së nxënësve përmes gardhit të shkollës.
Rrëfimi është përcjellë nga BBC News dhe është shpërndarë nga mediat vendase, duke e paraqitur si dëshmi personale të traumës dhe frikës së përjetuar gjatë masakrës. Ndërsa nxënësja dhe nëna e saj dhanë detaje të shkurtëra të atyre çasteve, raporti mbetet një dëshmi direkte e tmerrit që përjetuan brenda dhe jashtë mureve të shkollës.
