Titulli i 21-të i Interit lind pas humbjes shkatërruese 5-0 në finalen e Champions League më 31 maj 2025 në Mynih, ngjarje që shënoi fundin e ciklit të Simone Inzaghit dhe nisi një periudhë ndryshimesh në klub. Zgjedhja kryesore ishte emërimi i Cristian Chivut, një trajner i ri me eksperiencë të kufizuar në Serie A, i cili pasi pati dy humbje në tri ndeshjet e para dhe përjetoi përmbysjen ndaj Juventusit, u konsiderua nga disa si rrezik i tepërt. Megjithatë Chivu fitoi besueshmëri duke mos ndryshuar rrënjësisht sistemin e lojës të lënë nga Inzaghi, duke theksuar vertikalizimin dhe lëvizjet automatike që garantuan qarkullim topi të rrjedhshëm dhe rekorde të sekuencave pasimesh. Mosardhja e Ademola Lookman ndihmoi evitimin e një riedukimi taktik të thellë.
Chivu legjitimoji 3-5-2 me udhëheqje të sigurt dhe menaxhim grupi në momente kritike, pavarësisht disa rënieve të koherencës dhe kritikave. Në fund të sezonit ai përfundoi si një prej protagonistëve të titullit, duke qenë trajneri i pestë që fiton titullin në vitin e debutimit dhe me përqindjen më të lartë fitoreve (74%) në historinë e Interit, përpara Conte, Inzaghi e Mourinho.
Në merkaton dhe ndërtimin e skuadrës, drejtuesit dështuan në sjelljen e Lookman, por panë rritje produktive nga futbollistë si Pio Esposito dhe Bonny, që sollën sakrificë fizike dhe taktike. Kontributi i Petar Sucic ishte vendimtar në Kupën e Italisë, ndërsa Manuel Akanji solli personalitet dhe një prezencë fizike që zëvendësoi Acerbin, duke dalë si mbrojtësi me më shumë pasime pozitive në Serie A. Rotacionet më të besueshme dhe eliminimi i hershëm nga Champions League ndihmuan në menaxhimin e dëmtimeve dhe rënies së formës së yjeve.
Në çdo nivel, yjet kryesorë dhanë kontribut: Federico Dimarco vendosi rekord me 17 asistime dhe 6 gola; Lautaro Martinez shërbeu si kapiten dhe golashënues me 16 gola, duke arritur në 131 gola të përgjithshëm për klubin; Calhanoglu, Zielinski dhe Nicolo Barella patën rol të rëndësishëm në mesfushë. Një dobësi e dukshme ishte bilanci në ndeshjet direkte ndaj Milanit, Juventusit dhe Napolit, por Interi dominoi statistikat: sulmi më i mirë me 81 gola, më shumë ndeshje pa pësuar gol dhe kryesim në parametra si gjuajtjet në portë, prekjet në zonë dhe golat nga të gjitha situatat. Në një kampionat me 38 faza, rezultati tregoi se fitoi skuadra më e fortë në terma të përgjithshëm.