Shqipëria shpenzon çdo vit miliona euro për pajisje mjekësore dhe diagnostikuese, por sistemit shëndetësor i mungon një inventar i saktë i aparaturave: nuk dihet me përpikmëri se çfarë pajisjesh zotërohen, sa vjeçare janë dhe në çfarë gjendjeje ndodhen. Drejtoresha ekzekutive Eglantina Bardhi vë në dukje se aparatura të rëndësishme shpesh mbeten jashtë funksioni, përfshirë edhe terapi me kobalt, dhe se kjo reflekton jo vetëm keqmenaxhim apo korrupsion, por herë-herë veprime të qëllimshme; kontratat për mirëmbajtjen ekzistojnë, por nuk zbatohen, dhe ka përplasje midis sektorit privat dhe publikut ku zyrtarët publikë shërbejnë privatit.
Rruga drejt inventarizimit nis dy dekada më parë me ndërtimin e sistemit CLINGO në 2005, ku spitalet dhe qendrat shëndetësore duhej të regjistronin aparaturat, moshën dhe gjendjen e tyre, por procesi ka dështuar. Auditi i Kontrollit të Lartë të Shtetit në 2024 konstatoi se sistemi “nuk është efektiv dhe nuk kryen funksionin si sistem kombëtar i inventarizimit të pajisjeve mjekësore”. Shembuj konkretë përfshijnë QSUT që ka bërë regjistrimin e fundit më 30 prill 2020 dhe Sanatoriumin më 18 dhjetor 2018; urdhri i ministrit i 2014 për inventarizim nuk është zbatuar. Kjo mungesë inventari shpjegon amullinë dhe bllokimet e shpeshta të seancave diagnostikuese për pacientët me sëmundje të rënda.
Pedagogu i organizimit shëndetësor Qamil Dika thekson se nuk ekziston regjistër që evidenton numrin e pajisjeve, kohën për mirëmbajtje, periudhat e jofunksionalitetit dhe procedurat e zgjidhjes, gjë që pengon vendimmarrjen e bazuar në evidenca për planifikimin e shpenzimeve të ardhshme.
Edhe kur ka të dhëna, tabloja mbetet alarmante: ekspertët e Organizatës Botërore të Shëndetit në 2018 gjetën një aparat me rreze X të vitit 1918 ende në përdorim, dhe në Spitalin Universitar të Traumës funksionon një aparat analog i vitit 1998, marrë në 2017 me kredi italiane. Spitali pranon se disa pajisje kanë mosfunksionuar përkohësisht, por e lidh këtë me kushte infrastrukturore të papërshtatshme, dhe pohon se shërbimet diagnostikuese janë vijuar në ambiente alternative me aparatura alternative.
