Mirela Buzalli vijonte të jetonte në një familje me tre fëmijë ku grindjet ishin kthyer në rutinë. Mbrëmja e 17 korrikut 2016 ishte vazhdim i një konflikti të gjatë që përfundoi me dy bashkëshortët në dhoma të ndara. Sipas deklarimeve të saj, në orët e para të mëngjesit debati përshkallëzohet kur bashkëshorti i thotë se nuk donte të jetonte më me të dhe do të sillte një grua tjetër në shtëpi. Ajo rrëfen se ai tentoi të sulmonte me një sopatë/sëpatë; ajo arrin ta marrë armën dhe ta godasë disa herë në kokë, në të njëjtën dhomë ku ndodhej edhe fëmija i tyre. Në një përshkrim tjetër brenda materialit thuhet se viktima kishte fshehur sëpatën pas krevatit dhe kishte tentuar të godasë të dyshuarën, e cila, sipas saj, ia mori sëpatën dhe e goditi disa herë, duke e lënë të vdekur në vend.
Pas ngjarjes, Mirela i dërgoi fëmijët tek të afërmit dhe me djalin e vogël shkoi në Komisariatin e Policisë së Vaut të Dejës, ku arriti rreth orës 07:00 për të njoftuar për krimin. Aty arrestohet; më vonë dënohet me 16 vite burg për vrasjen e bashkëshortit. Nga burgu i Pojskës raportohet se ka shkruar një letër ku shpreh pendesë dhe kërkon të përfshihet në amnisti; redaksia e Inside Story nuk e ka marrë atë letër.
Pedagogia Nadia Elbasani thekson se kushtet e vetëmbrojtjes kërkojnë ekspertizë të detajuar dhe se ligji e njeh vetëmbrojtjen kur ka ndodhur një sulm i menjëhershëm dhe i padrejtë. Ish-drejtoresha e burgut të grave, Xhoi Jakaj, rrëfen që ka pasur raste ku gra pas viteve dhune e kanë përshkruar aktin si çlirim; avokati Dritan Jahja vlerëson se gratë zakonisht janë më bashkëpunuese para organeve të prokurorisë dhe tregojnë faktin ashtu siç ka ndodhur.
Një vit pas aktit, brenda qelisë, Mirela tenton t’i japë fund jetës duke konsumuar një sasi klori dhe dërgohet në spital. Materiali nxjerr në pah lidhjen me rastin e Drane Dedës: elemente të ngjashme—arma, hapësira familjare dhe fundi i pakthyeshëm pas një historie të gjatë dhune të pashprehur—si dhe motifin e dhunës së heshtur që zgjat deri në shpërthim dhe më pas pendesës.
