Hulumtimet në minierën e kromit në Bulqizë nxjerrin në pah një zbulim dhe një problem sigurie: prania e hidrogjenit, një gaz shumë i ndezshëm. Gazet e ndezshme u raportuan për herë të parë në 1992 në një thellësi prej 620 metrash; më vonë në minierë ndodhën shpërthime të mëdha në vitet 2011, 2017 dhe 2023. Në këto kushte, ku ventilimi dhe kontrolli janë vendimtarë, çdo grumbullim i pakontrolluar mund të jetë fatal, ndaj çdo diskutim për shfrytëzim duhet bërë brenda kontekstit të sigurisë.
Miniera e Bulqizës është ndër vendet më të mëdha për nxjerrjen e kromit në botë, me mbi 20 milionë ton xeheror të cilësisë së lartë. Fushata eksploruese në galeritë e thella ka evidentuar prani të konsiderueshme të hidrogjenit dhe metanit; sipas profesor Bardhyl Mucekut të Universitetit Politeknik të Tiranës, sasia e gjetur në Bulqizë është deri tani më e madhe se në vendet e tjera ku janë regjistruar shfaqje të këtilla. Megjithatë, autorët e studimit mbeten të kujdesshëm dhe kërkojnë një njohje më të thellë të faktorëve gjeologjikë që kontrollojnë formimin, akumulimin dhe lëvizjen e hidrogjenit, pasi pa këtë njohuri çdo tentativë industriale mbetet e paqëndrueshme.
Vlerësimet në terren flasin për një depozitë me afërsisht 200 ton hidrogjen të çliruar në vit në minierë; nëse llogaritet fluksi i daljes, vlera monetare mund të shkojë rreth 1–1.5 milionë euro, varësisht nga çmimi tregtar dhe mënyra e prodhimit. Hidrogjeni natyror, i quajtur edhe hidrogjen i bardhë, kur digjet çliron vetëm avull uji dhe nuk prodhon dioksid karboni, duke e vendosur te energjitë e pastra, por Muceku vë në dukje se nuk pritet të zëvendësojë hidrokarburet, por të shërbejë për diversifikim energjetik.
Pyetjet mbeten: nëse Shqipëria është e gatshme ta kuptojë dhe menaxhojë këtë potencial, dhe nëse hidrogjeni do të trajtohet si rrezik i heshtur apo si pasuri që kërkon strategji, investim dhe kontroll. Të dhënat aktuale duken inkurajuese dhe tregojnë një sistem aktiv, por nuk janë ende përfundimtare për të konfirmuar ekzistencën e një rezervuari të shfrytëzueshëm. Studiuesit po kryejnë analiza dhe ekspertiza me specialistë ndërkombëtarë pa investime të veçanta, duke u bazuar kryesisht në bashkëpunime institucionale.
