Gazetarja e Top Channel, Anila Hoxha, publikoi pamje nga ambientet e Gjykatës së Posaçme (GJKKO) ku shihet një i moshuar në karrocë me rrota që has vështirësi për të hyrë në godinë. Hoxha vë në diskutim efektivitetin e investimit prej 104 milionë lekësh të alokuar për ambientet e reja të GJKKO-së, të inauguruara më 11 maj 2026, duke theksuar mungesën e një rampe në pjesën e jashtme që do të lehtësonte aksesin për personat me vështirësi në lëvizje.
Ajo lidh këtë çështje me rregulloren e re të brendshme të sigurisë së GJKKO-së, e cila ka sjellë diskutime mbi aksesin e medias në seancat gjyqësore. Në postimin e saj Hoxha ironizon institucionin, duke shkruar se “strategët ishin të zënë me hartimin e rregullores që censuron praninë e medias në gjykatë”, dhe vë përballë rregullat e reja për median dhe nevojën për akses të barabartë në ambientet e gjykatës. Në postim përmendet gjithashtu referenca ndaj vendimeve të Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut (GJEDNJ) dhe një koment që e quan rregulloren si “devijim nga standardet e vendosura të Strasburgut”.
Teksti përmban një analizë juridike që argumenton se Komenti për Rregulloren e Brendshme të Sigurisë zhvendos qendrën e gravitetit nga transparenca drejt administrimit të sigurisë, duke trajtuar median si pjesë të menaxhimit të riskut dhe aksesi publik si element që duhet administruar. Përmenden vendime të GJEDNJ-së — Axen kundër Gjermanisë (1983), Riepan kundër Austrisë (2000), Axel Springer AG kundër Gjermanisë (2012), Sunday Times kundër Mbretërisë së Bashkuar (1979), Martinie kundër Francës (2006) dhe Bédat kundër Zvicrës (2016) — për të nënvizuar se publiciteti i gjykimeve është rregull dhe se çdo kufizim ndaj medias duhet të jetë i parashikuar me ligj, i nevojshëm, proporcional dhe subjekt i kontrollit efektiv.
Autori argumenton se akreditimi nuk duhet të shndërrohet në licencë dhe se siguria, edhe kur është e rëndësishme për çështje me risk të lartë, nuk lejon shmangie rutinore nga parimi i publikimit pa justifikim konkret. Përfundimisht, teksti vë në dukje se modeli evropian tregon se siguria mund të organizohet pa ulur transparencën dhe se çdo rregullore duhet të matet me standardet e GJEDNJ-së.
