Në 35 vitet e fundit, mirëmbajtja e pyjeve në Shqipëri është neglizhuar rëndë, dhe autori vë në dukje se mund të duhen edhe 35 vjet të tjerë për t’u rikthyer në nivelin e mëparshëm. Ai përmend se në 1990 hartoi një disertacion mbi modelet probabilitare të mbrojtjes së pyjeve, por nuk e mbrojti pasi u angazhua në lëvizjen për rrëzimin e regjimit komunist.
Në kushtet e tanishme, autorii thekson se ngrohja globale po rrit probabilitetin e zjarreve, mirëmbajtja e pyjeve ka degraduar ndjeshëm, dhe ndërgjegjësimi komunitar për ruajtjen e fshatrave është dobësuar. Për t’u përballur me këto rreziqe, propozohet që Ministria e Mbrojtjes të ngrijë një grup pune për hartimin e një harte probabilitare të rrezikut të zjarreve. Një hartë e tillë do të lejonte planifikim paraprak të aksioneve anti‑zjarr për sezonin e ardhshëm, duke përgatitur masat para shfaqjes së zjarreve.
Autorii thekson se realizimi i kësaj detyre është i vështirë në një vend ku rreth 80% e territorit është kodrinor dhe malor, i mbuluar me shkurre dhe pyje. Megjithatë, ai shtron se koordinimi ndërmjet Ministrisë së Mbrojtjes, Ministrisë së Bujqësisë, Ministrisë së Brendshme dhe Shërbimit Meteorologjik mund të prodhojë një hartë probabilitare të rrezikut të zjarreve për sezonin e ardhshëm. Një produkt i tillë do të shërbente për të planifikuar në mënyrë paraprake veprimet kundër zjarreve dhe për të çuar masa preventive para përkeqësimit të situatës.
Përsa i përket përmirësimit të mirëmbajtjes së pyjeve, autori nxjerr përfundimin se qeveria duhet të nisë veprime që sot, në mënyrë që të mos duhet të prisë dekada për të rikthyer nivelin e mirëmbajtjes që ekzistonte 35 vjet më parë. Ai thekson nevojën për nisjen e menjëhershme të planeve dhe koordinimin institucional për të përmirësuar menaxhimin e pyjeve dhe për të zvogëluar rrezikun e zjarreve.
