Erica Chenoweth dhe Maria Stephan, pas analizës së 323 fushatave civile që nga viti 1900, arrijnë dy përfundime kyçe: fushatat paqësore kanë dy herë më shumë gjasa të fitojnë sesa ato të dhunshme (53% kundrejt 26%), dhe asnjë qeveri nuk i ka rezistuar një lëvizjeje që ka mobilizuar aktivisht 3.5% të popullsisë. Për Shqipërinë ky prag do të përkthehej në rreth 80 mijë qytetarë të pazhvilluar nga dhuna, që t’i jepnin legjitimitet rrugës.
Protestat aktuale në Bulevard shfaqin të kundërtën: pjesëmarrje të vogël, por zhurmë të madhe dhe dhunë. Autorja përshkruan protestën të ndarë në tri rreshta. Rreshti i parë përbëhet nga të maskuarit me gurë, molotovë dhe fishekzjarre, shpesh gjimnazistë që e jetojnë përplasjen si përmbajtje për TikTok; ai është i vogël në numër, por dominon ekranet. Rreshti i dytë janë spektatorët dhe “punonjësit” e rrjeteve sociale që filmojnë dhe shndërrojnë skenat në përmbajtje komerciale. Rreshti i tretë, më larg, janë qytetarët e qetë — aktivistë, studentë, njerëz të zakonshëm — që në fillim përbënin zemrën e protestës, por po tërhiqen.
Çdo akt dhune largon qytetarë nga rreshti i tretë: dyqanë të djegur, banka të thyer e policë të plagosur e bëjnë protestën më të zhurmshme, por më të vogël. Dhuna, përveç dëmeve materiale, po vret vetë protestën duke i hequr legjitimitetin dhe numrin që, sipas Chenoweth-it, e bëjnë të suksesshme. Martin Luther King përmendet duke pranuar se pas dhunës mund të fshihet padrejtësia, por edhe duke nënvizuar se trazirat janë shkatërruese dhe vetëshkatërruese për iniciatorët.
Lidhet edhe një pyetje pragmatike: kush financon fishekzjarret dhe mjete të tjera të shtrenjta të zhurmës, kur mungojnë masat? Autorja kërkon vetëm logjikën e thjeshtë: investimi në zhurmë pritet të ketë fitim. Ndërkohë policia ka detyrë të mbrojë rendin dhe po ndjek modele evropiane, por ka pasur pamje të dhunshme ndaj protestuesve që nuk paraqesin rrezik — veprime që i japin rreshtit të parë viktima për kamerat.
Përfundimisht, artikulli argumenton se dhuna po godet qytetin dhe institucionet, por edhe po dëmton më shumë protestën vetë: një lëvizje që rritet me njerëz mund të ndryshojë vendin; një që rritet vetëm me zhurmë, mund vetëm ta djegë.
