Në hyrje të Durrësit, Alesio, një djalosh 14-vjeçar, punon pa pushim mes inerteve të mbetura nga prishja e banesave. Ai, si të tjerë, nxjerr hekur nga rrënojat për t’i shitur, duke kontribuar kështu në mbështetje të familjes së tij.
Pak metra tutje, Dilaver Cani, një banor i prejardhjes nga kjo zonë, qëndron përballë vendit ku dikur ndodhej shtëpia e tij. Ajo ishte rinovuar nga Bashkia vetëm pak muaj më parë, por tani janë mbetur vetëm muret e rrëzuar dhe kujtimet e një jete të kaluar.
Pas vendimit për pastrimin e kanalit kullues pranë Urës së Dajlanit, shumë familje kanë humbur strehën. Ky vendim erdhi pas përmbytjeve të këtij fillimviti në Durrës. Një grup familjesh, përfshirë atë të Dilaverit, janë strehuar përkohësisht në Shtëpinë e Pushimit të Ministrisë së Brendshme në Plepa, por përvoja e përditshme i rikthen ata pranë rrënojave të jetuar.
Pavarësisht dhimbjes për atë që kanë humbur, ata përpiqen të punojnë dhe të sigurojnë jetesën, duke e ruajtur shpresën për një zgjidhje. Pas tri dekadash të kaluar buzë kanalit, këto familje ndihen të pasigurta në lidhje me të ardhmen e tyre. Shpresa e tyre mbetet një përgjigje konkrete për strehim social, e cila duket se vonon ende të vijë.
