Akademiku Artan Fuga ka reaguar ndaj krahasimeve që po bëhen mes protestave të fundit në Shqipëri dhe lëvizjeve studentore në Francë e Evropë, duke i cilësuar si produkt të propagandës dhe keqinformimit. Ai thotë se kur dëgjon të barazohen këto lëvizje, buzëqesh hidhur dhe shpreh habinë për ata që flasin pa dijeni, duke ripërsëritur shprehjen nga postimi i tij: “Fali budallenjtë o Zot se nuk dinë çfarë flasin!”. Sipas Fugës, propaganda dhe komunikimi strategjik ndërkombëtar ngatërron çdo gjë, prodhon keqinformim, dezinformim dhe “lloj–lloj broçkullash”.
Fuga sjell një paralelizëm me ngjarjet e vitit 1968: atëherë lëvizja studentore në Francë transformoi shumë gjëra në botë, por regjimi komunist në Shqipëri e paraqiti atë si revolucion proletar të njëjtë me aksionet e rinisë shqiptare që bënin punë vullnetare për ndërtimin e hekurudhave. Ai përmend vizitën e Enver Hoxhës në Gradishtë, ku, sipas tij, oratori përpiqej të barazonte kërkesat dhe qëllimet e studentëve evropianë me veprimtarinë e rinisë shqiptare, duke thënë se të dyja ishin i njëjti revolucion. Fuga kundërshton këtë paraqitje: studentët evropianë nuk synonin revolucionin proletar dhe shpesh ishin ngritur edhe kundër ideologjive marksiste; ndërkohë, vullnetarët në aksione nuk po ndërtonin shoqërinë “pa shfrytëzim”, por po shfrytëzoheshin, për shembull si punë pa pagesë.
Ai lidh këtë shembull historik me situatën bashkëkohore, duke kritikuar ata që etiketojnë protesta dhe studentë të cilët kërkojnë ndryshime si “Antifa” apo si lëvizje të njëjta me ato evropiane. Fuga thekson dallimin midis aspiratave të studentëve Francezë e evropianë dhe realitetit të protestuesve paqësorë në Shqipëri — të cilët, sipas tij, reagojnë ndaj vjedhjeve dhe humbjes së mundësive për një jetë minimale kur zbulohen raste korrupsioni. Ai përfundon duke shprehur mllef ndaj propagandistëve që mbrojnë vjedhjen në grup dhe një hidhërim tjetër për ata që përsërisin apo u besojnë paqartësive propagandistike.
