Disa procese gjyqësore kalojnë përtej fatit individual të të akuzuarve sepse prekin ndjeshmëri të gjera të opinionit dhe interesit publik, ndaj kërkojnë vëmendje të shtuar nga sistemi i drejtësisë. Në Shqipëri, shembuj janë çështjet ndaj figurave politike të njohura të 35 viteve të fundit, si Sali Berisha, Ilir Meta, Erion Veliaj e të tjerë, të hetuar ose të akuzuar nga SPAK. Për shkak se këto procese ndikojnë drejtpërdrejt në jetën politike të vendit, ato kanë nevojë për një produkt sa më të shpejtë dhe të qartë; mungesa e vendimmarrjes brenda një kohe të arsyeshme ushqen dyshime se gjyqet mund të jenë produkte të lojës politike dhe dëmton besueshmërinë ndaj SPAK dhe GJKKO.
Institucionet e reja të drejtësisë, SPAK dhe GJKKO, kanë arritur që për herë të parë në tranzicion të kthehen në institucione të besueshme për publikun dhe kanë treguar kurajë duke hetuar njerëz me pushtet, duke sfiduar një mentalitet të gjatë se të fuqishmit nuk preken. Megjithatë, përfundimi i këtyre proceseve paraqet një sfidë të madhe: vendimmarrja duhet të ndodhë në interes të së ardhmes së politikës dhe drejtësisë. Pa një përfundim të drejtë dhe të qartë, aludimet për përdorimin politik të prokurorisë dhe gjykatave do të rriten dhe do t’i shkaktojnë një dëm të pakthyeshëm sistemit të drejtësisë së re.
Gjyqet kundër ish-presidentit të republikës, liderit të opozitës apo kryetarit të Bashkisë së Tiranës nuk mund të trajtohen si çdo proces i zakonshëm, sepse prekin interesa publike dhe politike. Si shembull përmendet procesi për logon e Partisë Demokratike, që zgjati tre vjet pa arsye thelbësore juridike, duke dëmtuar garën demokratike dhe duke i dhënë një avantazh Partisë Socialiste. Prandaj, të gjitha gjyqet me protagonistë politikanë të rëndësishëm kërkojnë vëmendje dhe impenjim të shtuar nga sistemi gjyqësor.
Në përfundim, SPAK dhe GJKKO do t’i bënin një shërbim të madh interesit publik, drejtësisë dhe politikës nëse arrijnë në mënyrë të qartë dhe të shpejtë në një përfundim për këto procese, çfarëdo qoftë ai.
