Rruga e Andrea Pirlos drejt pankinës së Kombëtares italiane është shndërruar nga një çështje sportive në një debat që prek edhe aspektin etik dhe politik. Ish-mesfushori, kandidati kryesor për të marrë drejtimin e “Azzurrëve”, është në qendër të kritikave për shkak të marrëveshjes së tij si ambasador ndërkombëtar i Fonbet, një kompani ruse bastesh.
Kjo zgjedhje ka dëmtuar marrëdhënien e tij me Andriy Shevchenkon, ish-shokun e skuadrës te Milani, me të cilin miqësia u forcat gjatë viteve të sukseseve. Shevchenko, tani president i Federatës së Futbollit të Ukrainës, ka shprehur hapur pakënaqësinë e tij për Pirlon dhe për figura të tjera të futbollit italian që kanë marrë pjesë në aktivitete promocionale në Rusi. Ai deklaroi: “Kam folur drejtpërdrejt me shumë prej tyre dhe kam shprehur qartë kundërshtimin tim dhe qëndrimin e Ukrainës. I dënoj ato që kanë bërë. Ata e kuptojnë, por gjithsesi kanë marrë vendimin e tyre. Duhet të jetojnë me këtë zgjedhje.” Shevchenko shtoi gjithashtu se marrëdhënia personale me Pirlon është ftohur: “Për momentin gjithçka është në pauzë. Më ka lënduar”.
Polemika merr përmasa më të mëdha sepse Pirlo nuk është thjesht një ish-futbollist i njohur, por kandidati kryesor për të drejtuar Kombëtaren italiane. Për Federatën Italiane të Futbollit, çështja nuk është vetëm teknike; shqetësimi lidhet edhe me imazhin që do të reflektonte një trajner i kombëtares me një partneritet të tillë. Ndryshe nga rastet e Francesco Tottit dhe Marco Materazzit, të cilët gjithashtu kanë qenë pjesë e aktiviteteve promocionale në Rusi, situata e Pirlos vlerësohet më delikate për shkak të rolit të mundshëm në një institucion simbol të futbollit italian.
Para se të marrë drejtimin e Italisë, Pirlo përballet me një sfidë jashtë fushës: menaxhimin e polemikave publike, përballjen me marrëdhënien e dëmtuar me një mik të vjetër si Shevchenko dhe me shqetësimet për imazhin e Federatës.
