Policia dhe protestuesit vendosën të ndalonin përkohësisht përdorimin e gurëve dhe të gazit lotësjellës dhe të afroheshin për të iniciuar një komunikim ballë për ballë. Në këtë moment armëpushimi, u krijua një situatë ku pala e zbatimit të ligjit dhe pjesëmarrësit në tubim u përpoqën të ndërvepronin drejtpërdrejt, duke ulur përkohësisht tensionin në vendin e ngjarjes.
Një nga drejtuesit e forcave të rendit u pa duke komunikuar me disa të rinj që mbajnë maska. Të rinjtë kërkuan që t’u lejohej e drejta për të protestuar pa u dhunuar nga policia dhe shprehën pakënaqësi për trajtimin që po u bëhej. Në bisedën me efektivin, protestuesit u shprehën: “Ju kanë hequr dinjitetin, jepni dorëheqjen. Nuk rrahin më këta, u lodhën. Kemi edhe ne 30 orë pa bukë. Përse na gjuani kur jemi në tokë? Mund të na shoqëroni, por jo të gjuani pa mëshirë. Nuk duam ta shkatërrojmë Tiranën, por na dëgjoni. Nuk duam gjak, nuk duam një 1997-të të dytë”.
Nga ana e strukturave të policisë, shefi i policisë kërkoi që protesta të zhvillohej në mënyrë paqësore dhe bëri thirrje që të shmangen sulmet ndaj bizneseve, institucioneve dhe vetë efektivëve të policisë. Ky apel i zyrtarit të rendit synonte të parandalonte përshkallëzimin e dhunës dhe dëmtimin e pasurive publike dhe private gjatë tubimit.
Gjatë periudhës së qetësimit dhe komunikimit të drejtpërdrejtë ndërmjet palëve, protestuesit bënë një akt simbolik të qetësisë duke i dhënë ujë efektivëve të policisë. Ky veprim u zhvillua gjatë momentit të armëpushimit, kur kontaktet midis protestuesve dhe forcave të rendit zunë vend në mënyrë direkte.
Raporti dëshmon një ndërveprim të përkohshëm mes palëve, ku për një kohë të shkurtër u ul niveli i përplasjeve dhe u vendos një dialog në terren, ndërkohë që kërkesat e protestuesve dhe thirrjet e policisë për qetësi mbetën elementet kryesore të atij momenti.
