Është e vështirë të fitosh dy trofe në të njëjtin sezon, dhe dopieta Scudetto-Kupë e Italisë mbetet një arritje e veçantë që nuk i takon çdo klubi. Cristian Chivu e realizoi këtë sukses në vitin e tij të parë si trajner, duke shënuar një fitore që as José Mourinho nuk e kishte arritur në debutimin e tij—Mourinho fitoi vetëm Scudetto-n në sezonin e parë dhe tri trofe sezonin pasardhës. Përpara Chivu-së, Interi kishte regjistruar vetëm një dopietë në sezonin 2005-06 me Roberto Mancini, një rezultat që erdhi pas përfundimit të gjyqit të Calciopoli-t. Ndërkohë, disa klube të tjera si Juventusi, Grande Torino, Napoli i Maradonës dhe Lazio e Eriksson e kishin arritur më parë këtë sukses, çka rrit vlerën e triumfit të Chivu-së.
Sezoni i Nerazzurrëve nisi me sfida të mëdha. Në maj të vitit 2025, tifozët u alarmuan nga disfata e rëndë në finalen e Champions League kundër PSG-së, 5-0. Në këtë kontekst, ardhja e Chivu-së ndryshoi kursin: ai u angazhua menjëherë për të menaxhuar dhe shpëtuar sezonin, tregoi aftësi të mirë drejtuese dhe riktheu besimin te lojtarët. Fitimi i Kupës së Italisë u konsiderua si pasojë e superioritetit dhe qëndrueshmërisë së Interit në fushë gjatë pjesës së mbetur të sezonit.
Lojtarët kyç që kontribuan në mënyrë vendimtare në sukses ishin Lautaro, Dumfries, Akanji dhe Barella. Megjithatë, sezoni nuk kaloi pa vështirësi: Interi u eliminua në Ligën e Kampionëve nga Bodos, një humbje që autori e paraqet si mësim për të ardhmen. Teksti thekson gjithashtu nevojën për përmirësime dhe për shtimin e disa lojtarëve cilësorë për të forcuar ekipin.
Pavarësisht sfidave dhe pengesave në Europë, për momentin theksi vihet te gëzimi për dopietën historike Scudetto-Kupë dhe te suksesi i trajnerit Cristian Chivu, i cili u paraqit si protagonisti surprizë i një sezoni triumfues.
