Shkodra ka lidhje të veçantë me biçikletën, që për shumë vite ka qenë simbol i besnikërisë së tifozëve të Vllaznisë, që udhëtonin drejt Tiranës për të mbështetur skuadrën. Ky imazh, i lidhur me historinë dhe identitetin e klubit të themeluar më 16 shkurt 1919, me nëntë tituj kampionë, përballet sot me një realitet të hidhur: rolet duket se janë përmbysur dhe simbolika e biçikletave sjell një alarm për problemet e brendshme të klubit.
Sipas raportimeve, lojtarët kanë pagat e prapambetura për katër deri në pesë muaj, dhe pjesa më e madhe e ekipit ka bojkotuar seancat stërvitore. Kjo situatë ka shtuar pyetjet jo për mënyrën si tifozët do të udhëtojnë në stadium, por për mënyrën si do të rikthehet vetë Vllaznia në normalitet. Protesta e futbollistëve, nëse pretendimet për pagat e papaguara konfirmohen, paraqitet si një sinjal alarmi që drejtuesit e klubit nuk mund ta trajtojnë thjesht si një çështje të dhomës së zhveshjes.
Reduktimi i motivimit dhe ndikimi i pasigurisë financiare te performanca janë çështje që janë ngritur në diskutim. Mungesa e stabilitetit financiar mund të ndikojë te përqendrimi, atmosfera dhe besimi i skuadrës, por autori nënvizon se kjo nuk duhet të shërbejë automatikisht si shpjegim për çdo humbje. Ndërrimi i trajnerit, pas largimit të Edi Martinis për shkak të rezultateve negative, mund të kërkohet si përgjigje sportive, por nuk mjafton për të zgjidhur krizën që ka origjinën jashtë fushës. Një trajner i ri mund të ndryshojë skemat dhe intensifikojë punën, por nuk mund të kthejë pas muajt e papaguara dhe pasigurinë që rëndon mbi lojtarët.
Teksti përfundon me paralajmërimin se ndërsa biçikletat mund të mbeten simbol i qytetit dhe i përkushtimit të tifozëve, ato nuk duhet të reflektojnë mënyrën se si menaxhohet klubi: ka një ndryshim midis të pedalosh për ta mbështetur Vllazninë dhe të pedalosh për ta mbajtur atë në këmbë.
