Verën e kaluar emri i Cesc Fabregas u përmend si objektiv i Interit dhe së fundmi lidhet me Chelsea, por ai thotë se nuk ka ndërmend të largohet nga Como dhe shpjegon arsyet në një intervistë për Daily Telegraph. Fabregas pranon se Premier League është kampionati më i mirë në botë dhe e ka ndjerë si lojtar, trajner dhe tifoz, por thekson se futbolli është i paparashikueshëm dhe preferon të shijojë momentin në Como, duke mos nxituar për kthim në Angli.
Tek Como ai drejton projektin sportiv dhe merr të gjitha vendimet futbollistike, me mbështetjen e drejtorit sportiv që ndan të njëjtat vizione. Për blerjet përdorin analiza të dhënash dhe vëzhgues, por vendimmarrja përfundimtare është e tij dhe zgjedh futbollistët për të cilët është i bindur. Fabregas shpreh mirënjohje për presidentin e klubit që i beson dhe i lejon të marrë vendimet, dhe e quan këtë thelbësore.
Ai ka qenë i përfshirë edhe në aspektet praktike të infrastrukturës: ka punuar me arkitektët për dizenjimin e palestrës dhe ka skicuar elemente të saj si xhamin përballë, ndërsa për stadiumin kërkoi zgjerimin e fushës, duke argumentuar se si skuadër që synon zotërimin e topit nevojitet më shumë hapësirë dhe se edhe një metër mund të bëjë diferencën në përdorimin e gjerësisë.
Si trajner, Fabregas thotë se stërvitjes i jep formën që ndjen vetë dhe e bën këtë punë për pasion, jo vetëm për rezultate. Pas 20 vitesh si futbollist dhe me jetën familjare të vendosur, ai zgjedh të stërvisë sipas bindjeve të tij dhe kërkon të përshtatë futbollistët në mënyrë që të besojnë te metoda e tij. Thekson se nuk mund të stërviste një skuadër me stil të pasimeve të gjata nëse vetë nuk e beson atë qasje, por pranon se ka mënyra të ndryshme për të fituar nëse bind futbollistët.
Vendimin për t’u bërë trajner e mori në periudhën e Covid, kur liga në Francë u ndal për katër muaj; ai thotë se pa atë ndërprerje nuk do të kishte marrë shpejt licencën UEFA dhe nuk kishte pasur plan të saktë. Përsa i përket kombëtares, kur u pyet për refuzimin, Fabregas u përgjigj se preferon të stërvisë; dëshiron të jetë çdo ditë në fushë, të bëjë seanca individuale dhe të punojë me të rinjtë.
