Në dhjetor 1996 Lushnja u bë lajm ndërkombëtar kur Mario Kempes, kampioni i Botërorit 1978, u shfaq në stadiumin “Roza Haxhiu”. Presidenti i klubit, Rrapush Xhaferri, nxori 350 mijë dollarë nga kasaforta e firmës së tij piramidale për të paguar legjendën. Kempes zhvilloi dy ndeshje dhe u largua fshehurazi natën, pa pasaportë shqiptare, pa certifikatë banimi apo dokumente të vulosura nga Bashkia e Lushnjës; përvojën e përshkroi me fjalët “Ishim në dorë të Zotit.” Pas tri dekadash piramidat u shembën, por qyteti mbijetoi dhe më vonë Lushnja u bë “banesa” administrative e tre latino-amerikanëve të stafit të Kombëtares.
Sylvinho, i lindur në São Paulo dhe i formuar në Barcelonë, Zabaleta, ish-ylli i Manchester City, dhe Doriva, braziliani tjetër i stafit, u bënë banorë zyrtarë të lagjes “Çlirimi”. Të tre betoheshin në sallën e Bashkisë së Lushnjës dhe morën pasaportën e kuqe shqiptare, megjithatë vazhduan të jetojnë e të punojnë në Tiranë dhe, sipas tekstit, stadiumin “Roza Haxhiu” nuk e kishin parë ndonjëherë nga brenda. Sipas artikullit, këta tre erdhën me para të deklaruara — një faturë stafi rreth 1 milion euro në vit, e bashkëfinancuar nga qeveria — dhe lanë pas tre karta identiteti dhe dosje në gjendjen civile, ndoshta edhe numra telefoni të zyrtarit të bashkisë që i ndihmoi me procedurat.
Autori nënvizon hendekun administrativ midis Kempesit dhe treshes: Kempes erdhi me paratë e piramidës dhe u largua pa lënë gjurmë administrative, ndërsa trajnerët erdhën me buxhet të deklaruar dhe u duket se lënë dokumentacion zyrtar në Lushnjë; “Progresi, fundja, është i dukshëm,” vërehet në tekst. Më 19 maj 2026 FSHF mbajti konferencë për shtyp; Presidenti Duka deklaroi se “mbyllëm një cikël”, ndërsa Sylvinho tha se “Tani e njoh shumë mirë Shqipërinë dhe Tiranën.” Artikulli thekson se Lushnja ka humbur tre taksapagues të rinj (sepse, sipas tekstit, kur lë Shqipërinë zhbëhet edhe dokumenti i gjendjes civile), por ka fituar një vend në historinë kurioze të futbollit shqiptar si qyteti që ka strehuar administrativisht si Kempesin ashtu edhe stafin që çoi Shqipërinë në Europianin 2024. Kempes erdhi dhe iku me avionin e parë; Sylvinho erdhi me buxhet të deklaruar dhe iku duke mbajtur konferencë shtypi — të dyja palët lajnë pas kujtime.
