Uran Ferizi, ambasador i Shqipërisë në Mbretërinë e Bashkuar, në një shkrim për The Spectator shpreh shqetësimin se politikanët britanikë po përdorin shqiptarët për retorikë politike. Ai rrëfen historinë e tij personale: mbërritjen si emigrant i fshehur në një kamion, punën në restorant dhe supermarket, dhe më pas pranimin në Universitetin e Oksfordit për të studiuar matematikë. Ferizi thekson se përvojat e tilla ndoshta nuk vlerësohen më në Britani si dikur.
Ambasadori kujton gjithashtu vuajtjet e Shqipërisë nën diktaturën komuniste dhe rindërtimin e shpejtë pas rënies së regjimit. Ai përmend traditën e mikpritjes dhe besën—duke cituar rastin unik të sigurimit të strehe për refugjatët hebrenj gjatë pushtimit nazist—si vlera thelbësore të popullit shqiptar.
Ferizi kritikon retorikën politike britanike që e kthen fjalën “shqiptar” në një instrument për të fituar pikë politike, duke e parë këtë si dëmtim për shqiptarët dhe për vetë imazhin e Britanisë. Ai lidh këtë retorikë me politikat shtetërore, sidomos me sistemin e vizave për shqiptarët, të cilin e përshkruan si të kushtueshëm, burokratik dhe pengues—me kërkesa për vizita në një zyrë në periferi të Tiranës dhe formularë kompleksë që shpesh japin vetëm viza gjashtëmujore.
Për pasojë, thotë Ferizi, shumë shqiptarë zgjedhin rrugë të paligjshme dhe bien pre e trafikantëve, të cilët u thonë të mos humbasin kohë me viza; disa përfundojnë në ferma kanabisi dhe më pas në burgje. Ai citon vizitat në burgun Wormwood Scrubs, ku stafi i tha se shqiptarët janë ndër të burgosurit më të sjellshëm; shumica janë djem në të njëzetat, kryesisht për çështje narkotikësh, dhe pothuajse asnjëri nuk kishte ardhur me vizë, por kishte marrë hua për të paguar trafikantët.
Ferizi kundërshton politikën që, sipas tij, krijon problemin që pretendon të zgjidhë. Ai thekson se shqiptarët në Britani kontribuojnë duke ndërtuar shtëpi, riparuar kaldaja, punuar si mjekë, paguar taksa dhe rritur fëmijë që flasin anglisht, por sistemi e bën të vështirë rrugën e tyre ligjore. Në fund, ai shpreh besimin e tij te Britania dhe vlerat që i ka dhënë atij personalisht.
