Autori kërkon që në procesin e reformës territoriale të dëgjohen qytetarët dhe jo vetëm udhëheqësit e bashkive. Ai shpreh shqetësim për ndarjen e propozuar administrative, që parashikon shkrirjen e tre bashkive me të cilat ka lidhje personale: Poliçani (qyteti ku u zgjodh për herë të parë si deputet), Divjaka (ku është zgjedhur për 12 vjet) dhe Libohova (vendi i origjinës). Sipas tij, kjo reformë duhet të jetë më e gjerë dhe më e menduar se sa propozohet.
Dita e djeshme u vlerësua si e vështirë për shkak të protestës në Poliçan nga banorët dhe socialistët lokalë, si dhe për shkak të fyerjeve të disa portaleve të Lushnjës ndaj Divjakës, që autori i konsideron të papranueshme, veçanërisht kur disa prej këtyre portaleve lidhen me Bashkinë e Lushnjës. Ai përmend gjithashtu se kryetari i Bashkisë së Libohovës u shpreh qetësisht dhe në mënyrë qytetare për kundërshtimet e tij.
Theksohet nevoja për të ndarë me qytetarët informacionin mbi arsyet dhe pasojat e ndarjes, për të dëgjuar mendimet dhe argumentet e tyre, për të debatuar dhe për t’u reflektuar së bashku; ky konsiderohet një detyrim i procesit. Autori thekson se nuk bëhet fjalë për tri njësitë administrative që mund të konsiderohen të humbura e të mbaruara dhe sjell fakte historike dhe zhvillimore: Libohova ka qenë nënprefekturë që në vitin 1914 dhe, sipas tij, është vend me histori të gjatë; Divjaka/Arnisa ekziston prej rreth 500 vjetësh dhe ka pësuar zhvillim të rëndësishëm ekonomik, prodhues dhe infrastrukturor gjatë 12 viteve të fundit, duke lënë pas edhe Lushnjen në disa aspekte; Poliçani është përshkruar si qytet i ndërtuar për nevoja strategjike të një industrie ushtarake, me një nevojë të konsiderueshme jetike dhe gatishmëri për t’u përdorur.
Përfundimisht, autori kërkon qetësi dhe mençuri për të dëgjuar njerëzit dhe njëri-tjetrin, duke theksuar se ky proces nuk është thjesht teknik, por mbi të gjitha njerëzor, dhe se ka shumë argumente për t’u shkëmbyer.
