Sali Berisha kritikoi qeverinë për taksën e naftës, që e quajti “grabitqare”, dhe për rritjen e çmimeve të karburantit, duke vënë në dukje se çmimet e naftës janë ndër më të lartat në botë, ndërsa rrogat dhe pensionet mbeten të ulëta. Ai lidhi mungesën e pjesëmarrjes në një protestë të thirrur nga shoqëria civile me frikën që, sipas tij, është ngulur thellë tek shqiptarët, dhe theksoi se opozita ka përsëritur në vitet e fundit këtë shqetësim.
Berisha akuzoi kryeministrin Edi Rama për ndërtimin e një sistemi patronazhist dhe për praktika që, siç u shpreh ai, kanë instaluar frikën te qytetarët. Në këtë kontekst përmendi, pa dhënë detaje të tjera, arrestime për faturat e dritave, diferencim politik dhe propagandë që e përshkroi si “toksike”. Sipas tij, kërcënimet me vendin e punës dhe me bizneset, si dhe rreziku për të humbur “kafshatën e bukës”, janë elementë me të cilët qeveria përdor presion ndaj qytetarëve.
Ai e përshkroi Partinë Demokratike si “forcën e vetme” që qëndron e pamposhtur ndaj atyre që e quajti “narko-shtet”, duke thënë se kjo parti është e vetmja që ngrihet kundër sulmeve dhe dhunës. Në fund të fjalimit ai shprehu mirënjohjen e tij për mbështetësit, të cilët i quajti “misionarë”, falënderoi për mundin, sakrificën, guximin dhe shpirtin e tyre, dhe u uroi bekime atyre dhe familjeve të tyre.
Deklaratat u përmendën si pjesë e një fjalimi publik ku Berisha artikuloi shqetësime për politikën ekonomike të qeverisë, efektet e taksave mbi çmimet e karburantit dhe ndikimin social të këtyre masave. Ai lidhte problemet ekonomike të qytetarëve me praktikat e administrimit dhe me mënyrën e veprimit të qeverisë, duke akuzuar këtë të fundit për tentativë kontrolli përmes kërcënimeve dhe presioneve politike.
