Gjykata Europiane e Drejtësisë ka vendosur se shtetet e BE-së kanë të drejtën të kërkojnë që të huajt jashtë Bashkimit Europian të kenë leje afatgjatë qëndrimi për të përfituar ndihma sociale që nuk lidhen me punësimin. Ky vendim fokusohet në përfitimet sociale të financuara nga fondet shtetërore, siç janë shtesat për pensionistët me të ardhura të ulëta, dhe nuk përfshin ndihmat e lidhura me kontributet nga puna.
Vendimi erdhi si rezultat i një padi nga një grua shqiptare, e cila kishte jetuar ligjërisht në Itali për dhjetë vjet me djalin e saj. Ajo kishte një leje qëndrimi dyvjeçare dhe leje pune, por nuk kishte punuar kurrë. Kur ajo aplikoi për shtesën e pensionit bazë, kërkesa e saj u refuzua për shkak se nuk kishte leje qëndrimi afatgjatë. Çështja u referua nga Gjykata Kushtetuese italiane në Gjykatën Europiane, e cila analizoi ligjet e BE-së për trajtimin e barabartë në sigurimet shoqërore.
Gjykata theksoi se shtesat e tilla përbëjnë ndihmë sociale të pavarur nga kontributet, financohen nga fondet shtetërore dhe kanë për qëllim të mbrojnë individët nga vështirësitë ekonomike. Në këtë mënyrë, shtetet janë të autorizuara të vendosin kushte që tregojnë një nivel të caktuar integrimi, siç është leja e qëndrimit afatgjatë.
Po ashtu, edhe qytetarët e BE-së mund të kërkojnë ndihma sociale vetëm nëse kanë të drejtë të qëndrojnë përgjithmonë në vendin përkatës. Kjo vendimmarrje ka rëndësi të veçantë në kontekstin aktual të migracionit dhe administratës së ndihmave sociale në vendet anëtare të BE-së.
