Në zemër të bjeshkëve të Kukësit, në lëndinat e mbuluara me lule dhe me panorama malore të rralla, banorët e fshatit Shtiqnia ruajnë dhe përsërisin çdo vit Festën e Malit të Gjallicës. Për banorët kjo festë shkon përtej një kremtimi të thjeshtë; ajo përfaqëson lidhjen me malin, me kujtesën e brezave dhe me një mënyrë jetese të trashëguar ndër vite.
Ngjarja nis në mbrëmjen e së mërkurës në bjeshkët e Gjallicës, në vende të njohura si Kroi i Kuq dhe Sasati, dhe zhvillohet në një ritëm që lidhet ngushtë me natyrën dhe traditën lokale. Në orët e para të mëngjesit të së enjtes, pelegrinët nisin rrugën drejt majës së malit, që arrin 2,489 metra mbi nivelin e detit. Ngjitja dhe qëndrimi në majë janë pjesë e ritualit vjetor, dhe ajo shërben si një pikë qendrore ku mblidhen njerëzit për të vulosur të njëjtën përkatësi ndaj hapësirës së malit.
Pasi përfundojnë ecjen dhe qëndrimin në majë, festa vazhdon në nivelin familjar dhe komunitar: banorët hapin dyert e shtëpive të tyre për miq, të afërm dhe vizitorë. Mikpritja në shtëpi, shkëmbimi i bisedave dhe pranimi i të huajve janë elementë të dukshëm të festës, që e kthen atë në një moment bashkimi social. Kështu, shfaqet një kombinim i ngjarjeve publike në natyrë dhe i takimeve private brenda komunitetit, që ruajnë format tradicionale të bashkëjetesës dhe ndarjes së përvojave.
Gjallica, me lartësinë dhe peizazhet e saj, mbetet një vend ku natyra, historia dhe tradita takohen çdo vit. Festë e Malit të Gjallicës perceptohet si një përpjekje e vazhdueshme për të mbajtur gjallë një trashëgimi lokale, duke lidhur brezat e sotëm me kujtimet dhe praktikat e të kaluarës. Në këtë mënyrë, ngjarja funksionon si një urë mes peizazhit malor dhe përvojave njerëzore që përcillen brez pas brezi.
