Historiani dhe studiuesi Auron Tare ka ngritur shqetësimin për gjendjen e rrënojave të shtëpisë së shkrimtarit Mitrush Kuteli, duke denoncuar në një reagim në Facebook braktisjen e saj dhe kthimin në vendgrumbullim mbeturinash. Tare publikon pamje që ilustrojnë gjendjen e ambientit përreth dhe përshkruan si të dëmtuar themelimet e banesës, ku sipas tij qytetarë hedhin plehra.
Në postimin e titulluar “Rrënojat e Shtëpisë së Mitrush Kutelit”, ai përmend se shtëpia ndodhet vetëm 20 metra larg kopështit të Lasgushit dhe se rrugica e ngushtë që dikur lidhte shtëpitë e dy figurave të letrave është mbyllur me mure dhe gurë. Sipas përshkrimit të Tares, mbyllja e rrugicës duket si një ndarje simbolike mes dy poetëve edhe pas vdekjes, ndërsa banesa e Kutelit ka mbetur në gjendje rrënimi dhe përdoret si vend hedhurinash.
Postimi përfshin edhe një fragment nga “Letra e lamtumirës për bashkëshorten” të Mitrush Kutelit, ku shfaqet një mesazh për dashurinë ndaj atdheut dhe gjuhës. Në fragmentin e cituar shkruhet: “Fëmijët i porosit ta duan vendin dhe gjuhën tonë gjer në vuajtje. Të mos u shqasë zemra kundër Shqipërisë as kur do të vuajnë pa faj. Atdheu është atdhe, bile atëherë kur të vret. Këtu kanë lindur, këtu të rrojnë me mish e shpirt, qoftë edhe me dhembje”. Pas tekstit citohen emrat Dhimitër Pasko (Mitrush Kuteli).
Në të njëjtin postim, Tare përmend kontributin letrar të Kutelit, duke e paraqitur atë si prozator, poet, folklorist, publicist, përralltar dhe kritik letrar, me mbi dhjetë botime letrare që la pas. Reagimi synon të tërheqë vëmendjen për mungesën e ruajtjes së objektit dhe për situatën e krijuar në hapësirën që lidhet me trashëgiminë letrare lokale.
Në përshkrimin e treguar në postimin e Tares nuk përmenden masa konkrete pas denoncimit dhe nuk jepen detaje shtesë mbi autoritetet lokale apo ndërhyrje të planifikuara për riparimin apo pastrimin e zonës.
