Nuk është vetëm çështje mjedisore: autori vë në dukje se problemi i mjedisit ka marrë përmasa kanceroze dhe shkakton kancere të vërteta, por thekson se përtej tij përplasen dy epoka me ndikime të thella sociale dhe kulturore. Sipas tekstit, njëra anë përfaqëson ekonominë globale—e hapur përtej kufijve kombëtarë dhe retorikave nacionaliste—me orientim ndaj konkurrencës së lirë, heqjes së privilegjeve dhe barrierave në tregti e shërbime në plan rajonal dhe global. Kjo anë përfshin bashkëjetesën e modeleve të mëdha biznesi me bizneset e mesme që janë burim kryesor punësimi, kulturën e dialogut të imponuar pjesërisht nga rrjetet sociale, pakënaqësinë masive ndaj stagnacionit dhe një luftë kundër korrupsionit që bëhet “kërdinë”. Teksti përshkruan gjithashtu një përthyerje të ndërgjegjes qytetare larg militantizmit partiak të së kaluarës, dhe një ndërthurje të ndjenjës patriotike me hapjen ndaj botës e kërkesën për të drejta individuale.
Në anën tjetër, autori rendit elemente të shoqërisë aktuale që kundërshtojnë këto vlera: një kulturë monopolistike e “businessmenit strategjik” të privilegjuar nga pushteti; tenderë që, sipas tij, SPAK-u dhe Kontrolli i Shtetit po tregojnë se janë të manipuluar; hapësira ekonomike të mbyllura; autoritarizëm; fyerje; propagandë e orkestruar që fsheh informacionin; profesionet e kufizuara për të rinjtë brenda sektorit të turizmit; shkelje të të drejtave pronësore publike dhe private; përdorim uji me ose pa piper kundër protestuesve qytetarë; ligje të padrejta; një klasë burokratiko-politike parazitare; “flotë uji” mbi shtresën e mesme që proteston; llomotitje zhurmuese dhe propaganda e sajuar si nacionaliste; konspiracionizëm; dhe hapësirë politike e mbyllur për qytetarin jashtë institucioneve.
Teksti thotë se këto dy “bota” po përplasen në hapësirat publike dhe kërkon që kjo të kuptohet sa më shpejt. Vërejti se ndryshimi politik në Shqipëri pas viteve ’90 nuk u shoqërua me ndryshim kulturor, social e institucional. Autor ndalon nostalgjinë ndaj vetëm elementeve të natyrës dhe shtrojnë pyetjen se nëse dhe si do të bëhet pjesa e ndryshimit social që prej ’90-ës ka mbetur e mpirë e paralizuar. Brendësia sociale paraqitet si përplasje midis pjesëve “atrofu za” dhe pjesës aktive që lufton për jetën; nëse kjo gjendje humbet nga vështrimi, paralajmërohet humbje energjie dhe vetëdëmtim kombëtar.
