Erling Haaland është bërë një pikë referimi botërore në moshën 26 vjeç, me 366 gola në karrierë: 169 me Manchester City, 86 me Borussia Dortmund, 62 me përfaqësuesen e Norvegjisë, 29 me Salzburgun dhe 20 me Molden. Megjithatë, rruga drejt famës nuk ka qenë e lehtë; ai u rrit nën peshën e krahasimeve me babanë, Alfie Haaland, ish-futbollist profesionist. Haaland thotë se mbiemri i famshëm solli të dyja anët: avantazhe dhe disavantazhe, por për të ky ishte motivim. “Kur je fëmijë, të kesh një mbiemër të famshëm ka avantazhet dhe disavantazhet e veta. Ndoshta ka nga ata që kanë menduar se mbiemri më krijoi mundësitë. Për mua ky ishte vetëm motivim,” ka shpjeguar ai.
Raportet me babanë kanë patur një peshë të rëndësishme në karrierën e tij; Erling e përkufizon Alfien si “hajmali” dhe thotë se ai ka qenë pranë në shumicën e momenteve të rëndësishme. Ai shpjegon se talenti u duk që në fëmijëri, por ishte gjatë adoleshencës kur filloi ta marrë seriozisht idenë për të qenë profesionist: “Gjithnjë më është dukur diçka natyrale që të bëhesha futbollist… por vetëm kur isha 15 apo 16 vjeç, e ndjeva se mund të isha futbollist profesionist.”
Haaland pranon se që nga fillimi i karrierës objektivi i tij ka qenë të kalojë arritjet e babait. “Që nga momenti kur nisa karrierën, objektivi im ka qenë që ta kaloj. Jam në rrugën e duhur, por ende kam shumë për të bërë. Nuk e kam kaluar ende. Ka pasur një karrierë të mirë. Jam krenar për të,” ka deklaruar ai. Në anën tjetër, Alfie shpreh krenari për përparimin e të birit dhe vëren se identiteti publik është përmbysur: tani ai njihet më shumë si “babai i Erling Haaland,” ndërsa më parë ndodhte e kundërta. Alfie shpreson që djali të jetë shumë më i mirë se ai dhe thekson se nuk ka ushtruar presion të tepruar gjatë formimit të tij: “Kur ishte shumë më i ri qëndrova mënjanë; nuk mora pjesë direkt të stërvitjet e tij të përditshme. Nuk ushtrova asnjë presion mbi të.”
