Gjykata e Posaçme e Apelit ka urdhëruar lirimin e menjëhershëm të Kristi Bixhekut nga paraburgimi, i akuzuar nga SPAK si pjesë e grupit të Laert Haxhiut, duke arsyetuar se ai kishte përfunduar dënimin e dhënë nga shkalla e parë. Apeli pranoi kërkesën e Bixhekut, konstatoi shuarjen e masës së sigurisë “arrest në burg” dhe urdhëroi lirimin e tij, me kusht që të mos ekzistojë ndonjë çështje apo dënim tjetër që pengon lirimin. Për zbatimin e vendimit është ngarkuar SPAK-u.
Bixheku ishte arrestuar në Holandë më 4 mars 2025 në procedurën e ekstradimit dhe më 14 mars 2025 ishte ekstraduar në Shqipëri, ku vijoi qëndrimin në paraburgim. Gjykata e Apelit mori parasysh se edhe periudha e qëndrimit në paraburgim në Holandë për efekt ekstradimi duhet të llogaritet në kohën e paraburgimit. GJKKO më 9 qershor 2026 e kishte dënuar me 3 vjet e 6 muaj për veprën penale “Përkrahja e autorit të krimit”, por për shkak të gjykimit të shkurtuar dënimi u ul me një të tretën në 2 vjet e 4 muaj, ose 28 muaj.
Apeli zbatoi rregullin sipas të cilit një ditë paraburgimi llogaritet si një ditë e gjysmë burgim. Në përllogaritjet e gjykatës, dënimi prej 28 muajsh ishte përmbushur më 24 shtator 2026. Gjatë shqyrtimit më 3 tetor, sipas përllogaritjeve të Apelit, Bixheku kishte konsumuar 2 vjet, 4 muaj e 12 ditë burgim. Gjykata vuri në dukje se vendimi i GJKKO-së nuk ishte bërë ende i prerë për shkak të ankimimit, por arsyetoi se kjo nuk mund të justifikojë vijimin e privimit nga liria kur koha e paraburgimit, e përllogaritur sipas ligjit, tejkalon masën e dënimit të caktuar. Apeli iu referua nenit 261/1, shkronja “c” të Kodit të Procedurës Penale, sipas të cilit masa e sigurimit shuhet kur kohëzgjatja e paraburgimit është më e madhe se masa e dënimit të caktuar.
Çështja ndaj Bixhekut përfshihet në procedimin penal nr. 227/2023 të SPAK-ut; ai ishte akuzuar për vepra si shkatërrim prone me eksploziv, pjesëmarrje në grup të strukturuar kriminal, mbajtje pa leje dhe prodhim të armëve, eksplozivëve dhe municionit, si edhe sigurimin e kushteve për kryerjen e vrasjeve. Në dosje përmenden episode në Lushnjë, përfshirë ngjarjet ndaj Bujar dhe Resmije Turku dhe një episod lidhur me Genci Hildën. GJKKO e Shkallës së Parë e kishte shpallur të pafajshëm për disa akuza kryesore, duke konstatuar se ato nuk provoheshin, ndërsa përgjegjësia për të cilën u dënua mbeti “Përkrahja e autorit të krimit”, e reduktuar pas gjykimit të shkurtuar.
