Debati për emërimin e një të dërguari të posaçëm të BE-së për marrëdhëniet me Rusinë po intensifikohet në Bruksel. Evropa shpreh shqetësim për rolin e saj të munguar në bisedimet për paqen mes Rusisë dhe Ukrainës. Pas raundit të bisedimeve në Abu Dhabi, të cilat synonin të zgjidhin konfliktin, një raund tjetër ka përfunduar në Gjenevë pa rezultate konkrete.
Strategjia e BE-së ka përfshirë sanksione ekonomike dhe mbështetje ushtarake për Ukrainën, ndërsa ShBA dhe Turqia kryejnë bisedime me Moskën. Ekonomistja Elina Ribakova thekson se pjesëmarrja evropiane është esenciale për mbrojtjen e interesave rajonale dhe për të parandaluar lëshimet që mund të minojnë sovranitetin e vendeve të tjera.
Megjithatë, ka përçarje brenda BE-së për qasjen ndaj Rusisë. Presidenti francez Emmanuel Macron ka theksuar rëndësinë e dialogut, ndërsa Gjermania ka mbajtur një ton më të kujdesshëm. Vendet e Evropës Lindore e shqetësojnë mundësinë e lëshimeve ndaj Rusisë, veçanërisht duke përfillur varësinë e tyre nga burimet energjetike ruse.
Ribakova argumenton se përçarjet mes vendeve evropiane nuk janë domosdoshmërisht të dëmshme. Ajo thekson se këto diferenca reflektojnë një diversitet që mund të ndihmojë në mbrojtjen e interesave të Ukrainës brenda bllokut. Disa analistë, si Kristi Raik, kundërshtojnë emërimin e një dërguari të posaçëm pa një qartësi të mëparshme mbi objektivat e BE-së.
Në sfondin e këtyre diskutimeve, BE-ja është duke përgatitur paketën e saj të 20-të të sanksioneve ndaj Rusisë, e cila do të adresojë çështjet e energjisë, tregtisë dhe shërbimeve financiare. Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, vuri në dukje se të ardhurat nga energjia për Rusinë ka rënë ndjeshëm, duke theksuar se sanksionet po funksionojnë dhe BE-ja do të vazhdojë t’i përdorë ato derisa të ketë negociata serioze për një paqe të qëndrueshme.
