Mikel Arteta, i formuar në akademinë e Barcelonës dhe më pas te Paris Saint-Germain, kaloi pjesën më të madhe të karrierës së tij në Angli, duke luajtur 12 vjet për Everton dhe Arsenal deri në tërheqjen nga fusha në 2016. Pas mbylljes së karrierës si lojtar, ai vazhdoi si trajner dhe arriti sukses të rëndësishëm, përfshirë fitimin e titullit me Arsenalin sezonin e kaluar dhe arritjen në finalen e Champions League pas 20 vitesh.
Në gusht 2010, pas fitore së Spanjës në Botërorin e Afrikës së Jugut, Fabio Capello dhe Federata Angleze menduan të grumbullojnë Artetën për kombëtaren e Anglisë. Në atë kohë Arteta nuk kishte luajtur asnjë minutë për kombëtaren e madhe të Spanjës, por ishte aktivizuar me ekipet e moshave. Rregullat e FIFA-s atëherë pengonin ndryshimin e përkatësisë, dhe për të arritur një kalim do duhej nisur një proces ligjor, gjë që konsiderohej e komplikuar. Arteta ka thënë se u mendua seriozisht për të luajtur për Anglinë, se Capello kontaktoi David Moyes te Everton dhe se ai ishte gati të përballej në gjyq për këtë mundësi, por në fund vendosi të mos sfidonte FIFA-n dhe se qëllimi i tij gjithnjë kishte qenë të luante për Spanjën.
Në intervista të tjera Arteta ka shpjeguar se pjesën më të madhe të karrierës e kaloi në Angli dhe se familja e tij është atje, prandaj e kishte marrë seriozisht mundësinë e një grumbullimi me Anglinë. Megjithatë, ai nuk arriti të bëhej pjesë e La Roja-së, në një kohë kur Spanja kishte një mesfushë jashtëzakonisht konkurruese me emra si Xabi Alonso, Sergio Busquets, Xavi, Iniesta, Cesc Fàbregas dhe David Silva. Arteta ka përmendur se kishte pasur tri raste kur mendoi se ishte shumë pranë grumbullimit te Spanja, por në dy prej tyre ishte i dëmtuar; përfaqësues të kombëtares i kishin dërguar mesazhe që i uronin shërim dhe i thoshin se ishte shumë pranë.
Në 2024, për The Athletic, Arteta deklaroi sërish se do ta kishte pranuar mundësinë për të luajtur për Anglinë dhe se ishte realist për konkurrencën që kishte te Spanja në atë periudhë.
