Bashkia e Tiranës është juridikisht nën kryetarin Erion Veliaj, por praktikisht mbetet pa një drejtues të identifikuar të administratës, pasi Veliaj ndodhet në qeli dhe nuk ka mundësi të drejtojë efektivisht institucionin. Dokumenti i firmosur nga Veliaj shfuqizon urdhrin e 14 shkurtit 2025 që kishte deleguar kompetenca dhe përcakton se Anuela Ristani nuk ushtron më kompetencat e deleguara të kryetarit. Urdhri hyn në fuqi menjëherë, por nuk emëron asnjë person në vend të saj.
Si pasojë, drejtorët dhe strukturat e Bashkisë mund të vazhdojnë punën dhe të firmosin vetëm brenda kompetencave që kanë vetë ose që u janë deleguar më parë. Aktet që kërkojnë autoritetin e kryetarit mund të firmosen nga Veliaj ose nga një person i autorizuar prej tij me një delegim të vlefshëm; por urdhri i fundit nuk identifikon një të tillë. Dokumenti nuk tregon se kush koordinon drejtorët, kujt i raportojnë ata dhe kush merr vendimet që më parë kalonin përmes Ristanit.
Raportohet se Veliaj e ka shkarkuar Ristanin, por dokumenti nuk e shkarkon shprehimisht nga posti i nënkryetares; ai e largon atë nga drejtimi i komanduar, duke i hequr kompetencat e kryetarit. Ligjërisht, përgjegjësia për drejtimin e organit ekzekutiv mbetet te kryetari i zgjedhur Erion Veliaj, por nga burgu ai nuk ka mundësi të qartësojë zinxhirin e komandës, duke ngritur një pikëpyetje se kush e qeveris sot Tiranën.
Bashkia e Tiranës, si institucioni më i madh vendor në vend, ndodhet në një situatë të vështirë: ekziston një strukturë e gjerë administrate bashkiake, por asnjë prej institucioneve të brendshme nuk ka përgjegjësinë ligjore, të dhënë nga zgjedhja me votë, për të komanduar dhe drejtuar punët e përditshme të bashkisë.
