Aktori dhe regjisori Mevlan Shanaj reagoi në Facebook mbi mënyrën e trajtimit të filmit shqiptar dhe politikat e mbështetjes për kinematografinë, përmes një teksti me titull “Filmi shqiptar-Sa përrallë e bukur!”. Postimi, pjesë e librit të tij “Nuk është vonë të tregosh”, paraqet një dialog satirik midis një zyrtari të Ministrisë së Kulturës dhe një regjisori, ndërsa në sfond shëtit një grua-manekin me kurorën “PRODUCENTE FILMI”.
Në skenë, regjisori pyet për projektin konkret për mbrojtjen, zhvillimin dhe të ardhmen e filmit shqiptar. Zyrtari përgjigjet me formula të përgjithshme politike: “Politikat e qarta të Rilindjes Kombëtare përbëjnë një vizion të qartë dhe gjithëpërfshirës…” dhe thotë se “Filmi shqiptar është pjesë e këtij vizioni të gjerë dhe gjithëpërfshirës.” Pyetjet e mëtejshme të regjisorit për numrin e filmave që do të prodhohen, buxhetin e prodhimit, prioritetet dhe strategjinë marrin përgjigje të njëjta të paqartësisë institucionale: “Projekti është pjesë e strategjisë”, “Strategjia është pjesë e vizionit”, “Një të ardhme më të mirë”, “Kjo do të përcaktohet në kuadër të objektivave”, “Financimi do të jetë në përputhje me prioritetet” dhe “Është në proces.”
Dialogu përmend edhe producentët si “pjesë e ekosistemit”, filmat si “pjesë e industrisë kreative” dhe industrinë si “në zhvillim”, ndërsa zyrtari ripërsërit lidhjen abstrakte me zhvillimin dhe të ardhmen. Gjatë bisedës, manikini me kurorën qëndron i heshtur dhe kurora shkëlqen, duke theksuar praninë simbolike të producentes.
Në fund, regjisori ngrihet dhe largohet; pas disa hapash kthehet dhe i thotë publikut se “Pyeta për një film”, pastaj tregon se “Mora një fjalor” dhe se “fjalori nuk kishte asnjë film brenda.” Dritat bien mbi manikinin, ajo ngre kokën, kurora ndriçon dhe errësira mbyll skenën. Teksti pasqyron, përmes ironisë dhe dialogut teatral, një komunikim ku pyetjet mbi konkretësinë e politikave dhe mbështetjes për filmin mbeten të papërgjigjura.
