Një projekt i parashikuar të zgjasë 8–10 vjet u ndërpre pas vetëm 16 ditësh: Paolo Maldini dhe Leonardo vendosën të largohen nga drejtimi i kombëtares italiane, duke lënë Federatën në nevojë për ta riorganizuar gjithçka nga fillimi. Maldini, emëruar drejtor teknik me misionin për të ndërtuar një projekt afatgjatë dhe për të rikthyer Italinë në majat e futbollit, dhe Leonardo si këshilltar, panë idenë e tyre për rilindje të futbollit të shpartalluar brenda pak ditësh.
Kriza nisi pas vendimit të presidentit të FIGC-së, Giovanni Malagò, për të mos e mbështetur kandidaturën e Andrea Pirlos si trajner të ardhshëm të kombëtares. Maldini dhe Leonardo kishin besuar te ish-mesfushori, por refuzimi i zgjedhjes së tij shkaktoi përplasjen që përfundoi me dorëheqjet. Maldini, i njohur për mospranimin e kompromisëve, nuk pranoi të vazhdonte pa kontroll të plotë mbi projektin teknik dhe zgjodhi largimin, një veprim që pasqyronte edhe largimin e mëparshëm të tij nga Milani për arsye të ngjashme mbi strategjinë sportive.
Në nisje të kërkimit për trajner ishin përmendur emra të mëdhenj si Carlo Ancelotti dhe Pep Guardiola, por të dy refuzuan. Si alternativë u shfaq Andrea Pirlo, figurë e madhe si lojtar por me eksperiencë të kufizuar si trajner. Kandidatura e tij u prek shpejt nga dyshimet sportive dhe nga polemikat rreth lidhjes së tij me kompaninë ruse të basteve Fonbet, ku ai figuron si promovues. Për shkak të këtyre shqetësimeve, Pirlo u shndërrua nga një emër i respektuar në një opsion të diskutueshëm, çka përshpejtoi gjithashtu kolapsin e projektit.
Pas largimeve, Federata Italiane duhet të nisë sërish kërkimin për një drejtues teknik dhe një trajner për “Azzurrët”. Emrat që rikthehen në diskutim për stolin janë Roberto Mancini dhe Antonio Conte, ndërsa afati kohor është i ngushtë me Ligën e Kombeve që nis në shtator. Një projekt që ishte prezantuar si një ndryshim historik për futbollin italian u mbyll përpara se të merrte formë, duke lënë skuadrën dhe federatën përballë një krize të re.
